نادرستى است و اگر مرادش اين است كه على در زمرهء پيروان آن حضرت است ، اين مسئله نيز واضح است و نياز به دليل ندارد و به مدّعا نيز ارتباطى پيدا نمىكند .
من مىگويم :
معناى اوّل مورد نظر مصنّف است . به اين ترتيب كه جز على هيچ كس پيروى صحيح و كامل اعتقادى و عملى از پيامبر ننمود . چرا كه خلفاى آنان در حرف و عمل با پيامبر ( ص ) مخالفت مىورزيدند . مانند نپيوستن به سپاه اسامه ، فرار در مواقع خطرناكى كه براى پيامبر يا دين رخ مىداد ، و مخالفت با نوشتن نامه اى از سوى پيامبر - در هنگام مرگ - كه مردم را از گمراهى هميشگى نجات مىداد و اين گفتهء عمر : « حسبنا كتاب الله » كه بر خلاف رأى رسول اكرم ( ص ) بود . و موارد بيشمار ديگر كه برخى از آنها را براى شما نقل خواهيم كرد . چگونه مىشود كه اين افراد و امثال آنها اهل بصيرت باشند و مصداق اين آيه قرار بگيرند * ( « أَدْعُوا إِلَى الله عَلى بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي » ) * و حال آنكه آنان در نظر و عمل همواره با رسول خدا مخالفت مىورزيدند . دليل ما بر اختصاص آيهء فوق به على ( ع ) توضيحاتى است كه دربارهء آيهء بيست و يكم گذشت يعنى آيهء * ( « يا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ الله وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ » ) * ( 1 ) .
شما مىدانيد كه دعوت بر مبناى بصيرت و پيروى كامل از اقوال و اعمال نبى اكرم ( ص ) موجب مىگردد تا همانطور كه خداى متعال اراده فرموده ، دعوت به دين گسترش يابد . لذا كسى كه به طور كامل از رسول خدا ( ص ) پيروى مىكند و بر مبناى بصيرت و آگاهى به دين خدا دعوت مىكند به منصب نبى اكرم و جانشينى او سزاوارتر و لايقتر است . خصوصا با عنايت به اينكه لازمهء پيروى كامل ، ثبوت عصمت و برخوردارى از صفات پسنديده اى از قبيل علم و حلم و صفات ديگرى است كه در امام لازم مىباشد .
پس امير المؤمنين ، امام است .
آيهء * ( « أَ فَمَنْ يَعْلَمُ أَنَّما أُنْزِلَ إِلَيْكَ »
مصنّف - طاب مرقده - مىگويد :
چهل و پنجم : آيهء شريفه * ( « أَ فَمَنْ يَعْلَمُ أَنَّما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ » ) * ( 2 ) است .
هامش
( 1 ) . انفال / 64 .
( 2 ) . رعد / 19 .