نيست ؛ زيرا هنگامى كه آيه بر مشاركت على و محمّد ( ص ) در فضيلت و امتياز بر مردم دخالت دارد ، پس افضل مردم مىشود و همانطور كه مورد ادعاى شيعه است از تمام مردم براى خلافت و رهبرى سزاوارتر است .
آيهء * ( « مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا »
مصنّف - أجزل اللَّه ثوابه - مىگويد :
چهل و دوّم : آيهء شريفهء * ( « مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا الله عَلَيْه » ) * ( 1 ) است .
اين آيه دربارهء على نازل شد .
فضل مىگويد :
اين آيه در مورد شهداى احد نازل شد . هنگامى كه رسول خدا بالاى سر شهيد ، مصعب بن عمير ايستاد ، اين آيه را قرائت فرمود . و اگر نزول آن در مورد على صحيح باشد يكى از فضايل اوست و به نص مورد نظر دلالت ندارد .
من مىگويم :
ابن حجر در باب نهم از فصل آخر كتاب الصواعق المحرقه مىگويد :
امير المؤمنين ( ع ) بر فراز منبر كوفه بود . از او پرسيدند : آيهء * ( « رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا الله عَلَيْه فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَه وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَما بَدَّلُوا تَبْدِيلًا » ) * دربارهء چه كسانى است ؟ امير المؤمنين فرمود : خداوندا ! ببخشا اين آيه دربارهء من ، عمويم حمزه و و پسر عمويم عبيدة بن حارث نازل شد . عبيده در جنگ بدر با شهادت به پيمان خويش عمل كرد و حمزه در جنگ احد به پيمان خويش با شهادت عمل كرد و امّا من ، در انتظار بدبختترين فرد اين امت هستم كه اينجا را از خون اينجا رنگين كند و با دست به سر و محاسن خود اشاره نمود .
مانند حديث مذكور در ينابيع الموده به نقل از ابو نعيم از ابن عباس و امام صادق ( ع ) از
هامش
( 1 ) . احزاب / 23 .