شده است كه مراد از ولايت محبّت است . و اخبار بسيارى كه دلالت بر پرسيدن از محبّت اهل بيت در قيامت دارد گواه بر اين نكته است . از جملهء اين روايات ، روايتى است كه در ينابيع الموده از ثعلبى و ابن مغازلى با سندشان از ابن عباس ، و ترمذى و موفق بن احمد با سندشان از ابو برزه اسلمى ، و موفق با سندش از ابو هريره و حاكم با سندش از ابو سعيد و حموينى با سندش از امير المؤمنين ( ع ) و از مناقب با سندش از حضرت باقر ( ع ) نقل شده است .
پيامبر فرمود : هيچ بنده اى قدم از قدم برنخواهد داشت مگر اينكه چند چيز از او پرسيده شود : از عمرش كه در چه راهى سپرى كرده است ، از بدنش كه در چه راهى از بين رفته است . - در روايتى به جاى بدن ، جوانى آمده است - و از مالش كه از كجا به دست آورده و از چه راهى خرج كرده است و از محبّت ما اهل بيت .
بعلاوه تمام رواياتى كه به همين تعبير يا مضمون آمده و رواياتى كه ذكر آن به درازا مىانجامد و برخى از آنها در آيهء القربى گذشت . اى كاش مىدانستم آيا ابو بكر ، عمر و عثمان ، پيشوايان على ( ع ) بودند اما با اين حال هنگام عبور از صراط از ولايت على از آنان پرسيده مىشود و بدون داشتن براتى در ولايت او از صراط نمىگذرند ؟
آيهء * ( « وَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ »
مصنّف - قدّس سرّه - مىگويد :
دوازدهم : آيهء * ( « وَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ وَالله يَعْلَمُ أَعْمالَكُمْ » ) * ( 1 ) است . عموم مفسران از ابو سعيد خدرى نقل كردهاند كه به دليل بغض و دشمنى كه با على ( ع ) دارند .
فضل مىگويد :
اين روايت در تفاسير اهل سنت نيست و بر فرض صحّت ، دليلى بر امامت نيست ، بلكه حاكى از فضيلت اوست .
هامش
( 1 ) . محمد / 30 .