از ذهن و بعيد به نظر مىرسد .
من مىگويم :
بجاست قبل از آنكه در مورد آيهء شريفه سخنى گفته شود ، برخى از اخبار قوم را كه دلالت بر اين دارد كه مراد از « خويشان » در آيه ، خاندان رسول اكرم ( ص ) است ذكر كنيم :
الف - حديثى است كه مرحوم علَّامهء حلَّى - مصنّف كتاب حاضر - ذكر مىنمايد . اين حديث را زمخشرى در تفسير آيهء مورد بحث روايت نموده است و براى اثبات درستى آن به احاديث بسيارى كه مستلزم معناى اين حديث است استدلال كرده است . سيوطى در الدر المنثور از ابن منذر و ابن ابو حاتم و طبرانى و ابن مردويه ، آن را نقل كرده است ، و در كتاب ينابيع الموده بعد از بيان آيهء فوق ، اين حديث از احمد ، ثعلبى ، حاكم در كتاب المناقب و واحدى در كتاب الوسيط و ابو نعيم در كتاب الحليه و حموينى در كتاب فرائد السمطين روايت شده است . در كتاب الصواعق المحرقه نيز همين حديث را در زمرهء چهارده آيه اى كه در فضايل اهل بيت وارد شده است از احمد ، طبرانى ، ابن ابو حاتم و حاكم نقل مىكند .
ب - حديثى است كه حاكم در مستدرك ( 1 ) در تفسير « حم عسق » از كتاب تفسير به نقل از بخارى و مسلم آورده است . حاكم مىگويد : بخارى و مسلم اتفاق نظر دارند كه مراد آيهء كريمه از خويشان ، همان چيزى است كه عبد الملك بن ميسرهء زراد از طاووس از ابن عباس نقل مىكند كه مراد ، خويشان خانوادهء رسول خداست . شايد مراد علَّامه از حديث مورد قبول بخارى و مسلم اين باشد .
ج - حديث ديگر نيز در الدر المنثور است . سيوطى مىگويد : ابن جرير از ابو ديلم با ذكر سند روايت مىكند : هنگامى كه على بن حسين را به شام آوردند ، و در راه دمشق او را نگه داشتند ، مردى از شاميان برخاست و گفت : خدا را حمد كه شما را كشت و نابود ساخت . على بن الحسين ( ع ) از او پرسيد : آيا قرآن خوانده اى ؟ گفت : بله ، فرمود : آيا اين آيه را خوانده اى . * ( « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » ) * ؟ گفت : پس شما همانها هستيد ، فرمود : آرى .
د - حديثى است كه در الصواعق المحرقه وارد شده است . صاحب الصواعق المحرقه مىگويد :
ابو شيخ و ديگران نقل كردهاند كه على ( ع ) فرمود آيهء * ( « حم » ) * دربارهء ما نازل شد ، محبّت
هامش
( 1 ) . ج 2 ، ص 444 .