و آن پنج آيه است و هر آيتى كه برخواندى سوزنى از آن كبوتر بيرون آمدى و بندى از پيغامبر ] عليه السّلم گشاده شدى و آن درد ازش برخاستى ، و راحتى بدان اندر آمدى . پس جبرئيل عليه السّلم
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
او را اندر آموخت و آن شش آيت است ، و هم چنان هر آيتى كه برخواندى سوزنى از آن كبوتر بيرون آمدى ، و بندى از پيغامبر عليه السّلم گشاده شدى تا پيغامبر عليه السّلم درست گشت اندر ساعت ، و بر پاى خاست و برفت بىآنكه او را هيچ رنجى رسيد يا اندامى درد كرد .
و برخاست و بمدينه باز آمد و كس فرستاد و وليد بن « 1 » عاصم را برخواند ، و آن حسيرهء ملعونه را برخواند ، و گفت : شما چرا اين كار با من كرديد ؟
ايشان گفتند : از بهر آن كه كردى « 2 » اندر پيغامبرى تو به شك بودند ، ما گفتيم كه اگر تو پيغامبر خدايى اين خود بر تو كار نكند ، و اگر پيغامبر نيستى خلقان از تو برهند و راحت يابند و اكنون . . . « 3 » [ . . . و راحت بيابند . پيغامبر صلّى اللَّه عليه و سلّم ايشان را چيزى نگفت و لكن اهل مكّه گرد آمدند و آن هر دو تن را به عذاب و زارى بكشتند بسبب جادوى . و هر آن كس كه دوست پيغامبر بود از طاعت او بيرون نرود تا به حيات ابدى پيوسته شود . ان شاء اللَّه وحد [ ه ] العزيز .
و الحمد للَّه ربّ العالمين حقّ حمده ، و الصّلاة و السّلام على خير خلقه محمّد و آله و صحبه اجمعين . ]
هامش
( 1 ) در سطور قبل : لبيد . و صحيح « لبيد » است .
( 2 ) ظاهرا عبارت چنين بايد باشد : « از بهر آن كه گروهى »
( 3 ) چند سطر از صفحهء آخر نسخهء متن ، در صحافى محو شده از نسخهء موزهء بريتانيا نقل شد .