و آن سال انبوهى گرد آمده بودند كه هرگز تا مكّه بود انبوهى چنان گرد نيامده بود ، و اين سوره آنجا فرو « 1 » آمد . و پيغامبر عليه السّلم آن روز آنجا خطبهاى خواند سخت نيكو ، و اين سوره بخواند ، « 2 » و گفت كه : خداى عزّ و جلّ اين فتح مرا بداد و اين فتوحهاى ديگر تا همه مسلمانان بپذيرفتند . اكنون خداى عزّ و جلّ همى گويد كه :
چون نصرت بيايد انبوهى اندر آمدن گيرند بمسلمانى ، و همه جهان اين دين من بگيرد . پس گفت : اى مردمان ، شما نيز مرا اندرين جايگاه « 3 » نبينيد ، و چون اين سخن بگفت غريو و گريه و زارى بخلقان اندر افتاد . و السّلم . « 4 »
هامش
( 1 ) فرود . ( صو )
( 2 ) سوره برخواند . ( صو )
( 3 ) كه نيز مر بدين جايگه .
( صو )
( 4 ) بگفت گريستن از ميان خلق برخاست . و السلام على رسوله محمد و آله . . . ( صو )