و پنجم زنى بود نام او ليلى بنت الخطيم از بنى الخزرج ، و پدرش مردى بود از بزرگان عرب و او را مبارى الريح « 1 » گفتندى . و پيغامبر عليه السّلم اندر بر آفتابى نشسته بود ، و اين ليلى بيامد ، و دست دوگانه بر كتف او انداخت ، « 2 » و گفت كه : بايد كه مرا زن كنى تا من بروم و بقبيلهء خويش فخر آورم . پيغامبر عليه السّلم گفت كه : كردم . و اين زن باز قبيله رفت ، و گفت كه : من زن پيغامبرم . و فخر همى آورد . و مردمان او را گفتند كه : او ترا زن نكند كه پيرى و او زنان جوان نيكو روى دوست دارد . پس اين ليلى باز آمد و گفت كه : بايد كه مرا دست باز دارى . و پيغامبر عليه السّلم او را طلاق داد .
اكنون اگر اين خبر درست است پيغامبر عليه السّلم اندر همه عمر خويش بيست زن را بزنى كرده بود . ازين جمله پنج آن بود كه ايشان را بخواست و آن گه پشيمان شد و به خانه نياوردشان :
يكى امّهانى « 3 » بود دختر ابو طالب ، خواست كه او را زن كند ، و چون نگاه كرد پير بود و آن گاه زن نكردش .
و ديگر سنا بنت العامريه « 4 » بود ، و او را « 5 » پسرى بود ، پيغامبر عليه السّلم او را از آن پسر بخواست . پسرش گفت كه : تا از مادر بپرسم .
پس پيغامبر عليه السّلم را گفتند كه : او زنى پير است . پس او را نخواست و رها كرد .
و ديگر سامه بنت مقيل بود ، و او را بغنيمت آورده بودند ، و
هامش
( 1 ) ليلى بنت الخطيم . . . فقالت : انا ابنة مطعم الطير و مبارى الريح . ( الطبقات )
( 2 ) و دست بر كتف پيغامبر نهاد . ( صو )
( 3 ) ام هانى ، و موضوع با متون تاريخى مطابق نيست . ( رجوع شود به طبقات )
( 4 ) ضباعة بنت عامر . ( الطبقات الكبير )
( 5 ) سنا بنت العامريه بود و آن زن را . ( صو )