عليهم الصلاة و السّلام دارد لاجرم مبناى مقالات و ابواب تدوينشده در آن را بر پنج باب و پنج مقاله كه برابر با عدد آل عبا است قرار دادم و فصول آن را كه در اثناى اين كتاب مقرّر گرديده است بر دوازده بنا كه همتاى با عدد ائمه دوازدهگانه عليهم السّلام مىباشد معيّن ساختم « 1 » .
هامش
( 1 ) - در مقدمه كتاب لطائف الطوائف از تحفه سامى نقل كرده است روزى در اثناى وعظ ، گفت :« تو نه رندى نه زاهدى حافظ - * مى ندانم ترا چه نام كنم »و اضافه كرد :« مذهب عاشق ز مذهبها جداست - * عشق اسطرلاب اسرار خداست »و از ريحانة الادب نقل كرده است روزى در اثناى وعظ گفت كه طرفدار هركدام از سنى يا شيعه باشم مر ديگرى را سخت و گران باشد ، اينك من نه سنى هستم و نه شيعى ، مذهب عاشق ز مذهبها جداست ( پايان ) . از آنچه نقل شد استفاده مىشود كه تمايل سختى به تشيع داشت ليكن مقتضيات وقت اجازه تظاهر به تشيع را به وى نمىداده است ، در همان مقدمه از فاضل محترم آقاى محمد رضا جلالى نائينى نقل كرده در مقدمه كتاب مواهب عليه تأليف پدر ملا على نوشته است مؤلف رياض و روضات و ديگر از تذكرهنويسان وى را شيعه مىدانند ، ليكن براثر ارتباط با نقشبنديها و هم دامادى با جامى كه همگان سنى بودهاند تشيع وى را محرز نمىسازد ، ليكن قرائنى از جمله باب اول و دوم و فصول مختلفه آنكه متضمّن نكات ائمه معصومين عليهم السّلام دليل بر تشيع اوست و از علّامه قزوينى نقل كرده مؤلف شيعه اثنا عشرى خالص مخلص بىهيچ شائبه است و براى دوازده امام در اوائل كتاب فصلى مفيد پرداخته و علامات ظهور حضرت قائم را در فصل مخصوص به آن حضرت ذكر كرده است ، پس از آن به مقدمه حرز الامان كه مؤلف در بالا متذكر شده است اشاره نموده تا آنجا كه مىنويسد : قرينهء ديگر قصيدهاى است كه در مقدمه كتاب لطائف در مدح شاه محمد سلطان گفته است از جمله آن قصيدهبه سرّ شاه ولايت على عالى اعلى * به حق آل محمد به نور عترت احمد
بزرگوار خدايا به حق جمله امامان * كه باد حضرت سلطان به آن برادر ارشددر همين كتاب لطائف به كلمات قدسيه دوازده امام عليهم السّلام پرداخته است و در فصل دوازدهم به چهل علامت از علامات حضرت بقية اللّه عجل اللّه تعالى فرجه اشاره نموده ، از جمله در علامت دوّم مىنويسد : چون امام متولد شد هر دو كف دست بر زمين نهاد و سر به طرف آسمان بالا كرد و به زبان فصيح كلمهء شهادت گفت در علامت ششم مىنويسد چون امام متولد شد بر ذراع ايمن او نوشته بود « جاء الحق و زهق الباطل ان الباطل كان زهوقا » . در علامت بيستم از فصل الخطاب خواجه پارساى نقشبندى نقل كرده هميشه ابرى بر سر مهدى سايبان باشد و او را از تاب آفتاب نگه بدارد - م .