من در قصبه دهخوارقان كه از حوالى تبريز است نسخهاى از قواعد علامه را ديدهام كه مترجم آن را بر پدرش قرائت كرده و او به خط شريفش اجازهاى براى او نوشته كه صورتش اين است : « قرائت كرد بر من فرزند اعزّ اكرم امجد فقيه زين الدّين على كه خدا او را باقى بدارد و به فرمانبردارى از خودش تأييد فرمايد و از هر چيزى كه وسائل تقرّب او را به پيشگاهش فراهم سازد برخوردار گرداند و براى كارهاى شايسته موفقش فرمايد همگى جزء اول و دوّم قواعد الاحكام را از آغاز تا انجام قرائتى درست و پسنديده كه گواه از كمال فطانت و شاهد بر خوبى قريحت او مىباشد و در هنگام قرائت به بحث از مشكلات آن مىپرداخت و امعان نظر در اصول آن مىنمود و در تهيه فروع از اصول مىكوشيد و با مباحثهاى كه در اطراف اين كتاب داير نموده خود را در رديف مجتهدان و در زمره فقيهان و فاضلان كه خدا آنها را پيشواى نيكوكاران و وارثان رسولان صلوات اللّه عليهم اجمعين قرار داده درآورده است و به وى اجازه دادم تا به توسط من اين كتاب را از مصنفش - قدّس اللّه روحه - و ديگر از آثار او را كه در ساير علوم عقليه و نقليه نوشته است روايت نمايد و هم به وى اجازه دادم تا همگى آثار فقهاى اصحاب متقدمين ما - رضوان اللّه عليهم اجمعين - از من از علّامه مؤلف اين كتاب از يادشدگان همگى روايات و اجازات آنها را كه در علوم مختلف بوده است روايت نمايد و براى هركس كه بخواهد و دوست بدارد و روايت كند كه او شايستگى اين مقام را دارد . كتبه والده بندهء نيازمند به خداى تعالى حسن بن حسين بن حسن سراينوى مقيم كاشان در بيست و پنجم ربيع الاوّل سال 763 هجرى و او را به سند فوق مجاز ساختم درحالىكه به حمد خدا مشغول و به درود بر پيمبرش مفتخر و از گناهانم خواهان آمرزشم » . پايان آنچه را به خط پدرش ديدم .
و نيز به خط پدرش در آخر همان كتاب چنين يافتم « فرزند عزيزتر از جان و نور چشمم زين الدّين على كه خدا به جاه محمد و آل محمد او را به آرزوهايش نايل سازد كتاب قواعد را بر من قرائت كرد قرائتى همراه با گفتگو و توجه به معانى و توضيح مطالب مشكلهء آن و آن قرائت در مجالس چندى اتفاق افتاد كه آخرين مجلس آن سحر سهشنبه بيست ربيع الاول سال 763 هجرى بوده است . كتبه والده بندهء حقتعالى حسن بن حسين بن سرانيوى به خط خودش درحالىكه به حمد خدا پرداخته و به درود بر پيمبر
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 470
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٤٧٠