يادآورى مىشود على بن حسن نام شخص معينى نبوده است بلكه ظاهرا جمعى بدين نام موسوم بودهاند كه در كتابهاى رجال نام برده شدهاند و قول به ظاهرتر آن است كه مراد از او على بن حسن بن . . . است .
سيّد مجد الدّين على بن حسن بن ابراهيم حلبى ( حسينى ) عريضى
شيخ معاصر در امل الآمل گويد : مجدّ الدّين از مشايخ محقّق حلّى است « 1 » .
مؤلف گويد : مجد الدّين از معاصران ابن طاوس و امثال اوست .
ازاينپس عالمى را به نام شيخ مجد الدّين على بن عريضى از قول شيخ معاصر كه مىنويسد : « مجد الدّين از مشايخ ابن شهرآشوب بوده است » ايراد خواهيم كرد . و نيز گزارشى از سيد ابو الحسن على عريضى حسينى خواهيم داشت كه وى از مشايخ صدوق بوده و در آنجا خواهيم گفت كه مراد از همگى آنها شخص واحد است .
شيخ زين الدّين على بن شيخ عزّ الدّين حسن بن احمد بن مظاهر
وى از بزرگان باجلالت و از شاگردان شيخ فخر الدّين فرزند علّامه حلّى است و پدرش عزّ الدّين هم از بزرگان علما بوده است . در ضمن مطالعات خويش به اجازهاى برخوردم كه فخر المحققين براى شيخ زين الدّين على مترجم حاضر مرقوم داشته است و در آن اجازه از زين الدّين و پدرش عزّ الدّين ستايش بسزايى نموده و در آغاز آن چنين نگاشته است : « قرء على الشيخ المعظّم الفاضل المكرّم الفقيه المحقّق المتكلم المدقّق الامام العلّامة زين الدّين على بن الفقيه العالم السّعيد المرحوم عزّ الدّين حسن بن احمد بن مظاهر ادام اللّه ايامه همگى كتاب قواعد الاحكام پدرم را » .
هامش
- داود بن كوزه و احمد بن ادريس و على بن ابراهيم قمى است و هرگاه بگويم عدهاى از اصحاب از سهل بن زياد نقل كردهاند ، مرادم على بن محمد علّان و محمد بن ابى عبد الله و محمد بن حسن و محمد بن عقيل كلينى است ( پايان ) . در اين كتاب و در خاتمهء مستدرك على بن الحسين آمده است - م .
( 1 ) - امل الآمل ، ج 2 ، ص 178 .