از ظاهر آنچه ايراد كرديم استفاده مىشود كه مؤلف جامع غير از گردآورندهء تأويل الآيات مىباشد .
گذشته از اين به چندين نسخه از كتاب جامع الفوائد از جمله آنها نسخهاى در نجف اشرف بود كه در آخر تصريح شده بود كه اين كتاب از آثار شيخ على بن سيف بن منصور است و او اين كتاب را در نجف اشرف در سال 937 هجرى در مشهد مقدس غروى ( نجف ) خلاصه كرده و به نام كنز الفوائد و دفع المعاند ناميده است و خدا است كه از حقيقت هر چيزى خبردار مىباشد .
مؤلف گويد : از تاريخ مذكور به دست مىآيد : كه مؤلف كتاب تأويل الآيات و مؤلف خلاصهء آن نزديك به روزگار يكديگر بلكه معاصر يكديگر بودهاند .
سيّد علوى بن اسماعيل حسينى بحرانى
شيخ معاصر در امل الآمل مىنويسد : وى فاضلى است شايسته و سرايندهاى است اديب و از معاصران است . مؤلف سلافه از وى ياد كرده و او را به دانش و فضيلت و كمال و ادب و طبع رسا ستوده و اشعارى از وى يادآور شده است « 1 » .
شيخ زين الدّين على
وى از دانشمندان روزگار شاه اسماعيل صفوى بوده است .
خواندمير در تاريخ حبيب السير كه تاريخ پارسى است مىنويسد : شيخ زين الدّين على از علماى روزگار شاه اسماعيل صفوى بوده است ( يعنى در سال 930 هجرى كه سال درگذشت آن سلطان بوده پيشواى علماى عرب و جامع فضل و ادب بشمار
هامش
( 1 ) - مؤلف انوار البدرين از وى ياد كرده و عبارات سلافهء سيد عليخان را متذكر شده و در پايان آن مىنويسد : معمول سيد صاحب سلافة و سيد مؤلف تتمهء امل آن بود كه تنها به امور ادبى اعلام اشاره مىكردهاند و از آثار آنان نامى نبردهاند و هرگاه آثار آنها را ذكر مىكردند بهتر بود مىدانستيم علاوه بر سرايندگى چه اثرى هم داشتند . ( سلافة العصر ، ص 527 ؛ امل الآمل ، ج 2 ، ص 170 . ) - م .