است و در آغاز بحار چنين مىگويد : كتاب غرر الحكم و درر الكلم تأليف شيخ عبد الواحد بن محمد بن عبد الواحد آمدى است و از سخن ابن شهرآشوب كه ازاينپس از وى نقل خواهيم كرد استنباط مىشود كه آمدى مؤلف غرر الحكم از علماى ما بوده و به ابن شهرآشوب اجازه داده است تا از كتاب غرر الحكم او روايت نمايد .
سپس استاد استناد به نقل كلام او از معالم العلماء كه ما هم آن را نقل كرديم پرداخته است .
مؤلف گويد : مراد استاد از سخنى كه ازاينپس از ابن شهرآشوب نقل مىكند همان بخش از عبارت بوده است كه ما پيش از اين از مناقب ابن شهرآشوب نقل كرديم « 1 » .
قابل توجه است كه شيخ على بن محمد واسطى كتاب العيون و المحاسن را به سبك غرر الحكم تأليف نموده است با اين تفاوت كه كلمات بيشترى از آنچه آمدى در كتاب خود ذكر نموده گرد آورده است .
بارى آمدى معاصر با ابن شهرآشوب و متأخر از شيخ طوسى بوده است بهطورى كه نوشتيم كتاب غرر الحكم و درر الكلم از آثار او مىباشد .
آمدى در اين كتاب كلمات قصار و سخنان زرين كوتاه حضرت مولى عليه السّلام را از حرف الف تا حرف ياء كه آخرين حرف تهجى است گرد آورده است و در آغاز آن مىنويسد : جاحظ معتزلى سنّى صد كلمه از كلمات قصار و بليغ حضرت مولى عليه السّلام را گرد آورده است و من هزار برابر آن را در اين كتاب تدوين كردم .
ابن شهرآشوب در معالم العلماء مىنويسد : عبد الواحد بن محمد بن عبد الواحد
هامش
( 1 ) - در پاورقى آمده است : علامهء مجلسى در بحار آنچه را ابن شهرآشوب در معالم العلماء ايراد نموده است - نه آنچه در مناقب گفته - نقل كرده است ( پايان ) . مىگوييم در فصل اول بخش مصادر كتاب نام كتاب و نام مؤلف را اظهار داشته است و در بخش مواثيق اشاره كرده كه آمدى از علماى ما بوده و ابن شهرآشوب از وى اجازه داشته است ، سپس به نقل كلام او از معالم پرداخته است . مؤلف گويد نقل از معالم به همان نحوى است كه ما ذيلا نقل خواهيم كرد چنانچه نقل كرده است و آنچه را بهعنوان اجازه ياد كرده همان است كه مؤلف از كتاب مناقب نقل كرده است پس ايرادى نخواهد بود ، آرى كلمهء « سننقل » كه علّامهء مجلسى نوشته است مناسب نبوده است - م .