ساروى مازندرانى برمىآيد : شيخ عبد النبى مراتب علمى را از سيد محمد بن على بن ابى الحسن حسينى از شيخ عز الدّين عبد الصمد حارثى فراگرفته است و نظير همين موضوع هم از پايان مقدمهء كتاب حجة الاسلام فى شرح تهذيب الاحكام كه از آثار فاضل قمى مىباشد به دست مىآيد « 1 » .
مؤلف گويد : از ظاهر آنچه در اجازه آمده است استنباط مىشود مراد از سيد محمد صاحب مدارك و مراد از شيخ عز الدّين حسين بن عبد الصمد پدر شيخ بهائى است و مؤيد اين احتمال آن است كه اسناد روايت در آن اجازه و كتاب مذكور منتهى به والد شيخ بهائى مىشود ، زيراكه والد شيخ بهائى از اساتيد صاحب مدارك است ليكن احتمال مزبور ازآنجهت مشكل است كه ابن جابر در آن اجازه وى را شيخ عز الدّين عبد الصمد نام برده است و حالآنكه پدر شيخ بهائى عز الدّين حسين بن عبد الصمد مىباشد .
و از برخى از مدارك چنين استنباط مىشود شيخ عبد النبى معاصر با شيخ بهائى بوده است .
شيخ معاصر در امل الآمل گويد : شيخ عبد النبى جزائرى عالمى محقق و جليل القدر بود آثارى دارد از جمله شرح تهذيب و مراتب علمى را از شيخ على بن عبد العالى عاملى كركى كسب كرده است .
و در پايان وسائل الشيعة اظهار داشته است كه به وسيلهء مولانا محمد باقر مجلسى از پدرش از شيخ جابر بن عباس نجفى از شيخ عبد النبى جزائرى از شيخ على بن عبد العالى روايت مىكرده است ، تا به آخر سند .
مؤلف گويد : شرح تهذيب او شرح مزجى بزرگى است بر تهذيب علّامهء كه با اصل متن امتزاج يافته و نسخهاى از آن در اختيار ما مىباشد و در فن اصول فقه بوده
هامش
( 1 ) - علاوه بر شيخ محمد بن جابر بعضى ديگر هم از او روايت داشتهاند ، از جمله شيخ جابر پدر شيخ محمد و سيد شرف الدّين على پدر سيد ميرزا جزائرى روايت مىكردهاند . در الذريعة ، مجلد اول آمده است : شيخ فضل بن محمد عباسى از شيخ عبد النبى جزائرى اجازه داشته است و تاريخ آن اواخر شعبان سال 1020 هجرى بوده است . و سيد اسماعيل بن على جزائرى از شاگردان او بوده است - م .