ديوان شعر فارسى و امثال اينها و آثار تأليفى ديگر . او از معاصران شيخ بهايى رحمه اللّه بوده است .
مؤلف گويد : در سيستان ، در پشت نسخه ترجمه فارسى رساله افلاطون زمان حسام الدّين ماچينى ، كه در تحقيق احوال تنباكو مطالبى نوشته ، و آن را ملا عبد اللّه بن حاج حسين بابا سمنانى شاگرد ميرداماد ، ترجمه و شرح كرده است ، خط شريف سيد خلف را مشاهده كردم كه از ترجمه و شرح ملا عبد اللّه تمجيد و تحسين كرده است و خط سيد از زيبايى بهرهور نبود و ما صورت مرقومه سيد را در ذيل شرح ملا عبد اللّه مذكور ، يادآورى كردهايم .
در اين مرقومه ، از ملا خلف تعبير به سيد خلف بن سيد عبد المطلب شده است ، و همانطور كه اشاره شد خط سيد ناخوانا بود و در بسيارى از مواضع اشتباهات روشنى از نظر لغت عرب به چشم مىخورد با آنكه سيد ، از فصحاى عرب بوده است ، معلوم نيست چرا اينگونه اشتباه در نوشتهء او رخ داده است در عين حال تا جايى كه در حد امكان ما بود نوشتهء او را اصلاح كرديم و پس از آن ، صورت آن را در ذيل شرح حال ملا عبد اللّه ايراد كرديم ، مع الوصف ، با رنجى كه براى تصحيح مرقومه او به كار برديم ، بيرون از اشتباه نيست .
همچنانكه پيش از اين اشاره شد ، فرزندش و سيد على خان حاكم حويزه هم از دانشوران بزرگ بوده است و نام او را در محل خود خواهيم نگاشت . از قراين برمىآيد ، خلفآباد كه قصبهاى بزرگ و از آبادىهاى به نام حويزه به شمار مىآيد به توسط او احداث شده باشد .
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 341
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٣٤١