در فن درايه ، از شهيد ثانى است ، كه پيش از درايه عزّ الدّين تأليف شده است .
و از آثار عزّ الدّين رسالهء مناظره مع علماء حلب در مسأله امامت است كه با يكى از دانشوران حلب در ميان گذارد ، و در نتيجهء گفتگوى با او ، وى را به آيين اثنا عشرى مشرف گردانيد ، و اين رساله كه مختصرى بيش نيست ، در كمال لطافت و ارزندگى تأليف گرديده است ، و تاريخ اين مناظره به طورى كه خود او در آغاز آن رساله اظهار مىدارد ، در شهر حلب و در سال 951 هجرى اتفاق افتاده ، و از تأليفات او شرح ألفية الشهيد ، در فقه كه آن را با متن درآميخته است و من آن را ، در شهرستان آمل از شهرهاى مازندران و ديگر از شهرها ديدهام ، و نسخهاى از آن ، هماكنون در اصفهان موجود ، و در اختيار فاضل هندى مىباشد ، و در شهر هرات ، در اواخر ماه محرم از اولين سال از دهه نهم بعد از نهصد هجرى قمرى از تأليف آن فراغت يافته است .
و از آثار او رسالهاى ديگر است ، راجع به دو مسأله ، اوّل كه هرگاه حصيرها و بورياها به بول يا به نجاست ، ديگر آلوده شود ، همچنانكه تر است و بهوسيله تابش خورشيد خشك شود ، آيا پاك مىشود يا نه ؟ دوم ، خمس و نذر و امثال اينها ، كه مربوط به حضرت بقية اللّه است ، مىتوان آنها را در روزگار غيبت ، به مصرف از فقراى سادات رسانيد يا خير ؟ و اين رساله نيز پسنديده و بيرون از لطافت نمىباشد ، و من اين رساله را ، در تيمجان از شهرهاى گيلان ديدهام ، و سال 968 هجرى قمرى از تأليف آن آسوده شده است .
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 172
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص١٧٢