آن اجازه از وى كمال بزرگداشت را ، به عمل آورده است . و تاريخ آن اجازه ، در مكه مكرمه سال 1029 هجرى قمرى بوده است ، بنابراين ، نمىتوان سيد حسين مفتى را از مشايخ سيد داماد دانست ، و ممكن است ، دو تن از علما ، بدين نام و نشان بودهاند .
و از تأليفات او رساله فى الصلاة را ، ديدهام كه تاريخ نگاشتن آن 981 هجرى قمرى است . نسخهاى از كتاب مراسم سلار در نزد ما ، موجود است ، كه آغاز آن ، به خط اين سيد نوشته شده ، و بر پشت آن ، اسم شريف خويش را ، به خط خود ضبط كرده است ، و سيد مالك آن بوده است ، و خط خوب ، و متوسطى داشته است ، و همچنين نسخهاى - به نام انجاز از قطب راوندى متوفى 573 هجرى قمرى ، در شرح كتاب ايجاز شيخ طوسى ، كه در فرائض است ، نزد ما موجود مىباشد ، و مالك اين نسخه نيز ، سيد بوده است و خط شريف او در پشت آن كتاب ديده مىشود .
استاد استناد ، در آغاز اربعينش مىنويسد ، عدهاى از افاضل كرام ، از جمله پدر علامم - كه خدا همگيشان را با ائمه انام محشور فرمايد - از سيد حسيب ، نسيب فاضل ، سيد حسين بن سيد حيدر حسينى كركى ، مفتى اصفهان ، ( طاب ثراه ) ، از شيخ نجيب الدّين « 1 » بن محمّد بن مكى بن عيسى بن
هامش
( 1 ) - مرادش از نجيب الدّين ، على بن محمّد بن مكى عاملى جبيعى است ، كه از علما و فضلا و سرايندگان اوائل قرن يازدهم هجرى ، و از شاگردان صاحب معالم و صاحب مدارك و شيخ بهايى بوده ، و از پدرش و ديگر از مشايخش روايت مىكرده ، و آثار چندى از قبيل شرح اثنىعشريه صاحب معالم دارد ، و اشعارى از او در امل الآمل نقل شده ، و نقل روايت سيد حسين از وى در فوائد ، و اجازات سيد حسين در مجلد اجازات بحار آمده ، صورت اجازه نجيب الدّين ، كه ، به وى داده و از او به تمام معنى بزرگداشت نموده ، و تاريخ آن 18 محرم سال 1010 هجرى بوده در مجلد اجازات بحار آمده از اشعار اوست :يا امير المؤمنين المرتضى * لى ازل ارغب فى ان امدحك