شيخ ابو عبد اللّه ، حسين بن محمّد اشناسى ( اشنانى ) رازى عدل
او ، از بزرگان مشايخ شيخ صدوق ، رحمه اللّه بوده است و از على بن محمّد بن مهرويه قزوينى ، روايت مىكند ، و ممكن است ، نام او در كتابهاى رجال « 1 » ، آمده باشد .
شيخ حسين بن محمّد بن حسن
ابن شهرآشوب در معالم العلماء ص 42 مىنويسد : نزهة الناظر و تنبيه الخاطر از آثار اوست .
شيخ معاصر ، در امل الآمل 2 / 100 پس از ايراد آنچه را از معالم العلماء نقل كرديم مىنويسد : كتاب مقصد الراغب فى فضائل على بن ابى طالب عليه السّلام او را ديدهام ( انتهى ) .
و در كتاب اثبات الهداة 1 / 36 كتاب مقصد الراغب را به وى نسبت داده است .
مؤلف گويد : كتاب نزهة الناظر يادشده ، غير از نزهة الناظر فى الجمع بين الاشباه و النظائر مىباشد ، و اين تفاوت به چندين وجه اثبات مىشود ، وجه اوّل : مؤلف نزهة الناظر فى الجمع بين الاشباه و النظائر شيخ نجيب الدّين ، يحيى بن سعيد حلى عموزاده محقق حلى است . وجه دوم : مؤلف نزهة الناظر فى الجمع بين الاشباه به سالهايى بسيار ، پس از ابن شهرآشوب مىزيسته است ، و مىتوان اينگونه تفاوت را از كتاب خود شيخ
هامش
( 1 ) - ميرزا محمّد رجالى ، در منهج المقال مىنويسد : ابو عبد اللّه ، حسين بن محمّد اشنانى رازى را ، شيخ صدوق در يكى از سندهاى عيون اخبار الرضا به كلمه عدل توصيف كرده است ، و همين معنى را هم جامع الرواة متعرض است ، و اضافه كرده ، در تهذيب و استبصار حديثى از وى نقل شده است - م .