94 - احمد بن محمّد بن احمد قمى
وى ، از شهود عدل بوده ، و به طورى كه منتجب الدّين در ضمن يادآورى از شيخ ابو عبد اللّه محمّد بن هبة اللّه بن جعفر وراق طرابلسى اظهار داشته ، از احمد قمى روايت مىكرده است ليكن ، از احمد كه شيخ روايتش بوده مستقلا نام نبرده و از او يادآورى نكرده است - جاى ملاحظه و تأمّل است .
95 - سيد احمد بن محمّد بن احمد بن ابراهيم بن زهره حسينى
امل الآمل مىنويسد : وى ، فاضلى جليل بوده و از علامه حلى روايت مىكرده و از او به اتفاق پدرش و عمويش و برادرش و پسرعمويش به اجازهء روايتى مفتخر آمده ، و علامه در آن اجازه از آنان ستايش بليغى فرموده است « 1 » .
مؤلف گويد : در نسب اين بزرگوار ، از ناحيه صاحب امل سهو القلمى شده است زيرا ، نام جدش يا ابراهيم است و يا به حسب اختلاف نسخ ابو ابراهيم محمّد ، است و ظاهر آن است كه ، كلمه احمد كه در امل به عنوان جد او آورده شده يا اشتباهى از طرف مؤلف امل بوده و يا از ناسخان ، به وقوع پيوسته است و جاى تأمّل است .
96 - سيد مصباح الدّين ابو ليلى احمد بن محمّد بن احمد بن ابى المعالى
منتجب الدّين نوشته است : وى ، از فقها و ثقات بوده است . « 2 »
97 - احمد بن محمّد بن جعفر ابو على صولى
شيخ طوسى در فهرست مىنويسد ابو على ، از مردم بصره بود و همهء
هامش
( 1 ) - از اجازهء علامه به دست مىآيد ، لقب احمد امين الدّين و كنيهاش ابو طالب بوده است و از اعيان الشيعة نقل شده ، احمد سال 718 در حلب متولد شده و سال 749 در همانجا درگذشته است .
( 2 ) - مصباح الدّين احمد غير از وجيه الدّين احمد است كه پيش از اين ، مؤلف از وى نام برده است و اين دو شخص را مؤلف امل ، نام يكتن قرار داده است .