( يعنى عبد الرحمن كسى است كه نسبت به پدر و مادرش توهين كرد و كلمهء اف را در حق آنها گفت ) . اين جريان كه به گوش « عايشه » رسيد ، گفت : « مروان » دروغ مىگويد ، آيهء مزبور در شأن « عبد الرحمن » نازل نشده است ، بلكه آيه * ( وَلا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَهِينٍ ) * * ( مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ ) * ( سوره قلم ، آيه 10 ) ( در حق پدر تو نازل شده است كه از پستى و دنائتى كه داشت همواره سوگندهاى نابجا ياد مىكرد و به گوشهء چشم به اين و آن اشاره مىنمود و گامهاى آلوده به ويرانى برمىداشت و سخنچينى مىنمود ) .
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 314
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٣١٤