منتهى به « ام حكيم » مىشود و سندش صحيح است .
[ همان كتاب 9 / 197 ] به سند خود ، از « جميل بن زيد » روايت مىكند ، هنگامى كه امام حسين عليه السلام به شهادت رسيد ، آسمان سرخ گرديد . از شنيدن اين سخن شگفت زده شدم ، گفتم : چه مىگوئى ؟ ! در پاسخ گفت : دروغ نمىگويم ، بدليل آنكه دروغگو ، منافق است . آرى ، آسمان در هنگام شهادت حسين بن على عليه السلام سرخ گرديد . « طبرانى » اين حديث را نقل نموده است .
[ صواعق محرقه ابن حجر ص 116 ] به سند خود ، از « عثمان بن ابى شيبه » نقل كرده است كه هفت روز پس از شهادت امام حسين عليه السلام ، آسمان به شدّت سرخ بود بطوريكه از شدت سرخى ، مانند چادرى بود كه آن را به شدّت سرخگون كرده باشند و ستارهها از اين پيشآمد ناگوار به يكديگر برخورد مىكردند .
مؤلف گويد : « هيثمى » اين حديث را در [ مجمع 9 / 197 ] از « عيسى بن حارث كندى » نقل كرده و مىگويد : « طبرانى » هم به نقل آن پرداخته است .
[ همان كتاب ص 116 ] به سند خود ، از « ابن جوزى » از « ابن سيرين » روايت مىكند كه پس از شهادت امام حسين عليه السلام ، سه روز تمام دنيا را تيرگى فرا گرفته بود . آنگاه رنگ سرخى در آسمان پديدار شد ( تا آنجا كه گفته است ) « ثعلبى » به سند خود ، نقل كرده است كه آسمان گريست و نشانهء گريهء آن ، همان قرمزى است كه در آسمان نمايان مىباشد . ديگرى گفته است : پس از شهادت امام حسين عليه السلام كرانههاى آسمان شش ماه سرخ شده بود . پس از شش ماه ، آثار سرخى بر طرف گرديد . « ابن سيرين » گفته است كه به ما اطلاع دادند ، حمرهاى كه در شفق ظاهر است ، پيش از شهادت امام حسين عليه السلام در آسمان وجود نداشته است . « ابن سعد » گفته است : حمرهاى كه در آسمان ديده مىشود ، پيش از شهادت امام حسين عليه السلام وجود نداشته است . « ابن جوزى » اظهار مىدارد : حكمت پيدايش اين سرخى آنست كه ما چون خشمگين مىشويم رخسارمان به سرخى مىگرايد ، از
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 282
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٢٨٢