حسين عليه السلام به شهادت رسيد ، خورشيد آنچنان گرفت كه مردم پنداشتند قيامت برپا شده است .
[ همان كتاب ص 116 ] اظهار مىدارد : « حافظ ابو نعيم » در كتاب « الدلائل النبوة » از « نضرهء ازدى » روايت كرده است كه گفت : هنگامى كه حسين بن على عليه السلام شهيد شد ، آسمان خون باريد ؛ و شب را به صبح رسانديم در حالى كه چاهها و كوزههايمان مملو از خون شده بود ! راوى گفته است : در احاديث علاوه بر اينها مطالب ديگرى هم ذكر شده است .
مؤلف گويد : پس از چند سطرى مىنويسد كه « ثعلبى » هم اين حديث را روايت مىكند ( تا آنجا كه گفته است ) در روايت آمده كه باران خون ، در و ديوار خراسان و شام و كوفه را خونين ساخت و هنگامى كه سر بريدهء امام حسين عليه السلام را به خانهء « عبيد الله بن زياد » وارد كردند ، خون از ديوار خانهء او جارى گشت ! مؤلف گويد : « محب طبرى » در [ ذخائر ص 145 ] حديث مزبور را از « نضرهء ازدى » روايت كرده است .
[ ذخائر العقبى ص 145 ] به سند خود ، از « جعفر بن سليمان » روايت كرده كه خالهام ، « ام سلمه » ، گفت : هنگامى كه امام حسين عليه السلام به شهادت رسيد ، خانهها و ديوارها از باران خون ، خونين گشت و بطوريكه اطلاع يافتهام ، همين باران خون ، در خراسان و شام و كوفه هم ، جريان داشته است . « طبرى » گويد : « ابن بنت منيع » هم اين حديث را روايت كرده است . سپس گفته كه از « ام سلمه » روايت است ، هنگامى كه امام حسين عليه السلام شهيد شد ، باران خون ، باريد . « ابن سرى » اين حديث را ذكر نموده است .
[ تفسير ابن جرير 25 / 74 ] به سند خود ، از « سدّى » روايت است ، هنگامى كه امام حسين عليه السلام شهيد شد ، آسمان بر آن حضرت گريست و نشان گريهء آن ، همان قرمزى است كه در آسمان پيدا مىشود .
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 280
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٢٨٠