و با دو گوشم شنيدم كه در يكى از روزها ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله با دو دست خود دست حسن يا حسين عليهما السلام را گرفته بود و قدمهايش را روى قدمهاى رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله گذاشته و رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله مىفرمود : « ارق » ؛ بالا بيا . او بالا رفت تا قدمهايش را روى سينه پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله نهاد ، آنگاه پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله به او فرمود : دهانت را بگشاى . دهانش را گشود و پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله دهان او را بوسه داد و فرمود :
پروردگارا ! اين فرزند را دوست بدار كه او را دوست مىدارم .
مؤلف گويد : « بخارى » مختصرى از اين حديث را در باب مزاح با كودك ، آورده است و « ابن حجر » هم در [ اصابه 2 / 11 ] متذكر شده و مىگويد : « طبرانى » حديث مزبور را با همان سند ياد نموده است . و « متّقى » هم در [ كنز العمال 7 / 104 ] متذكر شده و مىگويد : « ابن عساكر » اين حديث را نقل كرده است و در [ 7 / 109 ] مىنويسد : « ابن شيبه » حديث مورد بحث را روايت كرده و علاوه بر ايشان ، گروهى از محدّثان به نقل آن پرداختهاند .
[ كنوز الحقايق مناوى ص 59 ] در ذيل مزاح كردن پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله با حسنين عليهما السّلام ، عبارت رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله را چنين آورده است : « تنّق و ترّق عين بقّة » و اظهار كرده كه روايت از « طبرانى » است .
[ همان كتاب ص 63 ] در ذيل مزاح كردن رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله با امام حسين عليه السلام آورده است : « حزقّة حزقّة ترّق عين بقّة » اين روايت از « ابن عساكر » است . « 1 »
هامش
« 1 » مؤلف در باب چهارم مقصد چهارم مىنويسد : « حزّقة » ( با حاء مضموم و بعد از آن زاى مضمومه و قاف مشدّد و مفتوح ) به معناى ناتوانى است كه از ناتوانى پاها را نزديك به يكديگر برمىدارد و آوردن اين كلمه به خاطر ايجاد انس و مزاح است و « حزقة » خبر براى مبتداى محذوف است كه در اصل « انت حزقة » مىباشد و هرگاه « حزقة » را بدون تنوين ادا كنند مناداى به حذف حرف ندا مىباشد . ( مترجم )