حال مردمى كه ننگ ذلت را براى خود بخرند و تن به بيچارگى و مذلَّت بدهند .
سپس خطاب به « ابن زياد » گفت : اى پسر زياد ! حديثى براى تو نقل مىكنم كه غيظ و خشم تو را بيشتر كند . در يكى از روزها ، پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله نشسته بود ، در حالى كه امام حسن عليه السلام را بر روى زانوى راست ، و امام حسين عليه السلام را بر روى زانوى چپ خود نشانيده بود . سپس دست مبارك را بر تارك سر آنها نهاد و فرمود : بار پروردگارا ! اين دو تن و پدرشان كه صالح مؤمنان است ، وديعهء من مىباشند كه آنها را وديعهء تو قرار دادم . اكنون اى پسر زياد ، آگاه باش كه چگونه با امانتهاى رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله رفتار كردى ؟
مؤلف گويد : پيش از اين باب در باب سوم در ضمن روايت « ابو العباس » نقل كرديم كه معمول رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله بود كه هر گاه امام حسين عليه السلام بسوى آن حضرت مىشتافت ، او را به سينه مىچسبانيد لب و دندان آن حضرت را مىبوسيد و مىفرمود : فداى آنكه فرزندم « ابراهيم » را فداى او كردم . و در باب آينده حديثى از [ مستدرك حاكم 3 / 177 ] نقل خواهيم كرد كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله يكى از دو دستش را پشت گردن حسين عليه السلام و ديگرى را زير چانهء آن حضرت گذاشت و دهان مباركش را روى دهان حسين عليه السلام نهاد و بوسيد و فرمود : حسين از من است و من از حسينم . و در باب بعدى آن ، حديثى از « استيعاب » نقل مىكنيم كه در آن حديث آمده است : سپس رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله به امام حسين عليه السلام فرمود : دهانت را بگشا ! پس از آنكه امام حسين عليه السلام دهانش را گشود ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله دهان حسين عليه السلام را بوسيد و فرمود : پروردگارا ! اين فرزند را دوست بدار كه من او را دوست مىدارم .
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 228
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٢٢٨