روى دامان نشاند و فرمود : حسن از من است و حسين از على عليه السلام است .
مؤلف گويد : « متّقى » اين حديث را در [ كنز العمال 7 / 105 ] روايت كرده و به استرجاع « مقدام » اشاره نموده و اظهار داشته كه « طبرانى » هم اين حديث را متعرض است . « مناوى » هم در [ متن فيض القدير 3 / 415 ] به حديث مزبور توجه داشته و گفته كه « احمد حنبل » و « ابن عساكر » هم آن را ذكر كردهاند .
[ كنز العمال 7 / 107 ] از « براء بن عازب » روايت است كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله دربارهء حسن يا حسين عليهما السّلام ، فرمود : اين فرزند از من است و من از اويم ؛ آنچه بر من حرام است ، بر او نيز حرام است .
« ابن عساكر » اين حديث را نقل كرده است .
مؤلف گويد : « طبرى » در [ ذخائر ص 133 ] روايت كرده و مىگويد : « حربى » هم از آن ياد كرده است .
[ طبقات ابن سعد 2 / قسم 2 / 77 ] گفت : خبر داد به ما ، « سريح بن نعمان » از « هشيم » از « ابو معشر » كه گفت : حكايت كردند براى ما برخى از مشايخ ما ، هنگامى كه حضرت على عليه السلام جسد مطهّر رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله را در آرامگاهش نهاد و بالا آمد كه قبر را از خاك بپوشاند ، « مغيرة بن خالد » انگشترى خودش را در ميان قبر مطهر رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله افكند و به على عليه السلام عرض كرد كه انگشتريم در قبر افتاد ! حضرت على عليه السلام به امام حسن عليه السلام فرمود : وارد قبر شو و انگشترى او را بيرون بياور . امام حسن عليه السلام به دستور على عليه السلام رفتار كرد .
مؤلف گويد : نظر « مغيرة » از اينكه انگشتريش را در قبر افكند اين بود كه پس از خروج على عليه السلام از قبر ، او براى برداشتن انگشترى خود به درون قبر برود و پس از آنكه بيرون آمد ، بر اصحاب رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله مباهات كند كه وى آخرين كسى بود كه با جسد رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله عهد خود را تازه كرده است ! حضرت
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 190
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص١٩٠