كوتاهام در روز قيامت ، از حوض رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله پاسدارى مىكنم و منافقان و كافران را از كنار آن حوض دور مىسازم ، بگونهاى كه سيراب كنندگان شتر ، شتر بيگانه را از كنار آبشخور خود دور مىگردانند .
« امام احمد حنبل » اين حديث را در « المناقب » آورده است .
[ هيثمى در مجمع 9 / 135 ] از « ابو سعيد » از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله روايت مىكند كه به على عليه السّلام فرمود : روز قيامت يكى از عصاهاى بهشتى در اختيار تو در مىآيد كه به وسيلهء آن ، منافقان را از حوض من دور مىگردانى .
« طبرانى » اين روايت را در « الاوسط » نقل مىكند .
مؤلف گويد : « ابن حجر » روايت مورد بحث را در [ تهذيب التهذيب 3 / 284 ] متذكر مىباشد .
[ همان كتاب 9 / 130 ] از « ابو كثير » روايت مىكند كه در يكى از روزها ، در حضور امام حسن مجتبى عليه السّلام شرفياب بودم ، مردى وارد شد و عرض كرد : پيش « معاويه » بودم كه مردى به نام « معاوية بن خديج » - كه شهرتى نداشت - از حضرت على عليه السّلام به بدى ياد مىكرد و سخنان بسيار ناپسندى به زبان مىآورد ! حضرت مجتبى عليه السّلام فرمود : اگر او را ديدى به اينجا بياور . آن مرد گويد : طولى نكشيد كه او را در كنار خانهء « عمرو بن حريث » ديدم و بحضور حضرت مجتبى عليه السّلام بردم . حضرت مجتبى عليه السّلام از وى پرسيد : تو « معاوية بن خديج » هستى ؟
وى ساكت ماند و پاسخى نداد . سه مرتبه امام عليه السّلام سؤال خود را تكرار كرد ولى پاسخى نشنيد . آنگاه فرمود : تو بودى كه در برابر « معاويه » پسر « آكلة الاكباد » ( 1 ) از حضرت على عليه السّلام بدگوئى كردى و به وى ناسزا گفتى ؟ به خدا سوگند ! روز قيامت هر گاه كنار حوض كوثر برسى - كه مىدانم نخواهى رسيد - در حالى حضرت
هامش
( 1 ) اشاره به « هند » زن « ابو سفيان » و مادر « معاويه » است كه در روز احد ، جگر حضرت حمزه عليه السّلام را از درون مباركش بيرون آورد و در ميان دهانش برد . ( مترجم )