حضرت نزديكتر است و اوست كه بايد امور ظاهرى و باطنى رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله را به عهده بگيرد .
« حاكم » گويد : سند اين حديث صحيح است ولى « بخارى » و « مسلم » از آن ياد نكردهاند .
مؤلف گويد : اين حديث را « نسائى » مؤلف « صحيح » معروف در [ خصايص ص 40 ] و « احمد حنبل » در [ مسند 6 / 300 ] نقل كردهاند و هر دو تن گفتهاند كه على عليه السّلام پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله را در آغوش گرفت و اسرار و رازهائى از آن حضرت شنيد . « نسائى » پيش از اين حديث ، مختصرى از آن را به طريق ديگر روايت مىكند و محدثان ديگر هم آن را نقل كردهاند .
[ اصابهء ابن حجر عسقلانى 6 / قسم 1 / 183 ] در ضمن شرح حال « ليلى غفارى » ، مىنويسد : « ابن منده » به نقل از « على بن هاشم بن بريد » روايت مىكند ، « ليلى غفارى » مىگويد : در غزوات ، در ركاب پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله شركت مىكردم و به مداواى مجروحان و عيادت بيماران مىپرداختم . هنگامى كه حضرت على عليه السّلام عازم بصره شد ، همراه آن حضرت بودم . در اين سفر ، « عايشه » را ملاقات كردم و از وى پرسيدم : آيا دربارهء فضيلتت على عليه السّلام ، سخنى از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شنيدهاى ؟ گفت : آرى ! به خاطر دارم در يكى از روزها ، كنار رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله نشسته بودم . على عليه السّلام در حالى كه جامه مخمل سترده مو و بسيار سادهاى پوشيده بود ، بر ما وارد شد و در ميان من و پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله قرار گرفت . از روى اعتراض گفتم : مگر محل وسيعترى در اين اتاق نبود كه ميان من و پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله نشستى ؟
رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : اى عايشه ! دست از برادرم بردار و به او اعتراض مكن ؛ چرا كه او نخستين كسى است كه به من ايمان آورده است ، و آخرين كسى است كه معاهدهء فيما بين من و خود را استوار مىدارد و اولين كسى است در قيامت كه به ملاقات من مىرسد .
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 376
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٣٧٦