و معلوم شد در ميان آن هميان ، سويق است كه آرد بريان شده باشد ! حضرت على عليه السّلام آن آردها را در ميان كاسه ريخت و مقدارى هم از آب كوزه به آن افزود و تناول كرد و به من هم از همان سويق ، خورانيد . در اين هنگام ديگر طاقت نياوردم و گفتم : يا امير المؤمنين ! شما در حالى كه در عراق هستيد از چنين غذائى تناول مىفرماييد ، با اينكه در عراق خوراكيهاى زيادى است و از خوراكيهاى خوب آنجا مىتوانيد استفاده كنيد ؟ گذشته از اين ، مگر آرد بريان شده از چه اهميتى برخوردار است كه شما آن را در ميان هميان سر به مهر شده ، قرار دادهايد ؟ ! در پاسخ فرمود : به خدا سوگند ! اين عمل را از آن نظر انجام ندادهام كه شخص بخيلى هستم ، بلكه من به قدر احتياجم آرد بريان شده را تهيه مىكنم و بيم آن دارم كه اگر آن را در ميان هميان سر به مهر شده نگذارم ، در غياب من ، در آن را بگشايند و چيز ديگرى كه مورد خواست قلبى من نمىباشد ، به آن بيفزايند ! ( روغن و غيره ) در حالى كه نمىخواهم بجز خوراكى حلال ، خوراكى ديگرى به درون من راه يابد ! مؤلف گويد : « محبّ طبرى » اين حديث را در [ الرياض النضرة 2 / 235 ] روايت كرده است و اضافه مىكند كه از اين حديث در كتاب « الصفوة » و « ملَّا » هم در « السيره » ياد شده است .
[ همان كتاب 1 / 82 ] به سند خود ، از « هارون بن عنترة » از پدرش روايت مىكند كه گفت : در خورنق حضور حضرت على عليه السّلام شرفياب شدم و آن حضرت در زير قطيفهاى قرار گرفته بود و مىلرزيد . عرض كردم : يا امير المؤمنين ! خداى تعالى براى شما و خانوادهات ، از اين مال سهمى مقرر فرموده است در حالى كه شما از بيت المال سهمى بر نمىداريد و به خود اين چنين ستم روا مىداريد كه در زير اين قطيفه از سرما مىلرزيد . على عليه السّلام در پاسخ فرمود : به خدا سوگند ! به پشيزى از مال شما دست دراز نمىكنم و اين قطيفه همان است كه از خانهء خود -
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 341
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٣٤١