هم ، اندكى از آنها را برنداشت و دستور داد محل بيت المال را جاروب زنند و دو ركعت نماز در آنجا بجاى آورد .
در صفحه 81 به سند خود ، از « مجمّع تيمى » روايت مىكند كه حضرت على عليه السّلام پس از آنكه پولهاى بيت المال را در ميان مستحقان تقسيم مىكرد ، محل بيت المال را جاروب مىكرد و در آنجا نماز مىگزارد ؛ به اين اميد كه آن محل در روز قيامت گواهى دهد كه على در روى من نماز گزارده است .
مؤلف گويد : « على بن سلطان » اين دو حديث را در كتاب [ مرقات 5 / 131 ] نقل كرده است و در شرح آن مىگويد : « احمد حنبل » هم اين دو حديث را آورده است .
[ هيثمى در مجمع 9 / 131 ] از « عبد الله بن ابو النجاء » روايت مىكند ، هنگامى كه حضرت على عليه السّلام در بصره تشريف فرما بود ، مبلغى طلا و نقره براى حضرتش آوردند . حضرت على عليه السّلام طلا و نقره را مورد خطاب قرار داد و فرمود :
اى نقره سپيد ، اى طلاى زرد مرا فريب ندهيد ديگرى را بفريبيد ؛ مردم شام را فريب بدهيد كه فردا در برابر شما قرار مىگيرند و آنچه را بخواهند با شما انجام مىدهند . اين سخن بر مردم گران آمد و ناراحتى ايشان به گوش على عليه السّلام رسيد .
على عليه السّلام اجازه داد تا مردم بحضور مباركش شرفياب شوند . پس از شرفيابى آنان ، فرمود : از دوستم ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله ، شنيدم كه خطاب به من فرمود : يا على ! به زودى دعوت حق را اجابت خواهى كرد و در حالى بحضور حضرت حق تعالى مىرسى كه شيعيان تو از آنچه در آن جهان به آنها ارزانى مىشود ، خرسند مىباشند و خدا هم از آنان خرسند است . از سوى ديگر دشمنان تو در حالى در پيشگاه خود حضور مىيابند كه مورد خشم خدا قرار گرفته و دستهايشان به گردنشان آويخته است .
اين حال كه آويختگى دست به گردن باشد ، « اقماح » گفته مىشود و حضرت
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 331
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٣٣١