را نمىشناسى ؟ عرض كردم : او را بطور مشخص معرفى فرماييد . فرمود : « عمّار ياسر » است . اضافه كرده كه از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله خطاب به « عمّار » شنيدم كه مىفرمود : اى ابا يقظان ! هيچگاه نخواهى مرد مگر آنكه گروهى منحرف از راه حق تو را از پاى درآورند .
« حاكم » گفته است كه طرق اين حديث صحيح است .
[ هيثمى در مجمع 7 / 243 ] از « ابو الحكم سيّار » روايت مىكند كه فرزندان « عبس » به « حذيفه » گفتند : اكنون كه « عثمان » كشته شده در كارهاى مربوط به خود با چه كسى پيوند برقرار سازيم ؟ در پاسخ گفت : به شما دستور مىدهم كه همواره با « عمّار » ملازم باشيد . گفتند : « عمّار » همواره با على عليه السّلام است ! گفت : آرى « انّ الحسد هو اهلك الجسد » ؛ همانا حسد انسان را هلاك مىكند ! ! آنگاه فرمود : شما به « عمّار » با چشم حسادت مىنگريد و حسادت است كه آدمى را به هلاكت ، دچار مىكند و شما از « عمّار » فرار مىكنيد چرا كه تقرّبى نسبت به على عليه السّلام دارد ؛ به خدا سوگند ! على عليه السّلام برتر از « عمّار » است ، همانطور كه ابر ، برتر از خاك است . همانا « عمّار » از دوستان است و على عليه السّلام مىداند كه هرگاه مردم ملازم « عمّار » باشند ، ملازم فرمان او خواهند بود .
« طبرانى » اين حديث را نقل كرده و رجال آن را موثّق شمرده است .
[ همان كتاب 7 / 243 ] از « ابن مسعود » از پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله روايت مىكند ، هر گاه پس از رحلت من ، مردم دم از اختلاف بزنند ، در آن هنگام از « ابن سميّه » متابعت كنند كه راه او حق است و « ابن سميه » ، همان « عمّار » است . « طبرانى » اين حديث را نقل مىكند .
[ استيعاب ابن عبد البر 2 / 423 ] هنگامى كه « حذيفه » در حال احتضار بود ، « ابو مسعود » و جمعى از دوستان به عيادت او رفتند . در اين هنگام سخن از فتنه به ميان آمد و خطاب به او گفتند : اگر مردم ، اختلاف كنند ، ما چه كار كنيم ؟ در
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 300
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٣٠٠