« عايشه » پرسيد : آيا مردم هم روز جمل مىگويند ؟ گفتند : آرى . وى در پاسخ گفت :
دوست داشتم مانند همسران ديگر پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله در خانه مىنشستم كه براى من بهتر بود از اينكه صاحب فرزندى از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله مىشدم !
[ حلية الاولياء ابو نعيم 2 / 48 ] به سند خود ، از « ابو الضحى » نقل مىكند كه خبر داد مرا كسى كه از « عايشه » شنيده بود هنگامى كه آيه * ( وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ ) * را تلاوت مىكرد به اندازهاى مىگريست كه روسريش از زيادى گريستن ، تر مىشد !
[ طبقات ابن سعد 8 / 56 ] به سند خود ، از « عمارة بن عمير » نقل مىكند ، كسى از « عايشه » شنيده بود در حين تلاوت آيه * ( وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ ) * چنان مىگريست كه روسريش تر مىشد !
[ تاريخ بغداد خطيب بغدادى 9 / 185 ] به سند خود ، از « هشام بن عروة » از پدرش روايت مىكند كه هيچگاه پيش نيامد « عايشه » از روز جمل ياد كند مگر اينكه به شدّت مىگريست بطوريكه روسريش اشك آلود مىشد ! و مىگفت : اى كاش « نسيا منسيّا » بودم .
« خطيب » گفته است كه « سفيان » مىگويد : « نسيا منسيّا » كنايه از جنين سقط شدهاى است كه از زن باردار دفع مىشود .
[ هيثمى در مجمع 9 / 112 ] از « جميع بن عمير » روايت مىكند كه مادر و خالهاش به ديدار « عايشه » رفتند . سخن از هر جا به ميان آمد . پرسيدند : از على عليه السّلام برايمان بگو ! « عايشه » گفت : درباره چه كسى سؤال مىكنيد ؟ كسى كه در جايگاه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله قرار گرفت و هرگاه پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله با او دست مىداد ، دست خود را ( كه با دست على عليه السّلام تماس حاصل كرده بود ) به رخسار خود مىكشيد ! درباره مدفن او اختلاف كردند و سرانجام از خود او پرسيدند : در كجا مىخواهى دفن شوى ؟ در پاسخ گفت : در بهترين سرزمين خدا كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله در آنجا ،
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 260
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٢٦٠