باب صد و چهل و يكم حضرت على عليه السّلام شير خدا و شمشير او در روى زمين بود و ذكر بخشى از دلاوريهاى او
[ ذخائر العقبى ص 92 ] از « انس بن مالك » روايت مىكند كه در يكى از روزها ، حضرت رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله به منبر تشريف برد و مطالب بسيارى بيان كرد و از هر درى سخنى گفت ، آنگاه فرمود : على بن ابيطالب عليه السّلام كجاست ؟ حضرت على عليه السّلام بلافاصله از جاى برخاست و عرض كرد : هم اكنون ، حاضر در خدمتم يا رسول الله ! پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله على عليه السّلام را بحضور خواند و حضرتش را در آغوش گرفت و پيشانيش را بوسيد و با صداى بلند خطاب به مسلمانان فرمود : اى مسلمانان ! اين بزرگوار ، برادر و پسر عمو و داماد و گوشت و خون و موى من است ؛ اين بزرگوار ، پدر دو نوادهء من ، حسن و حسين ، دو سيد جوانان بهشت است ؛ على ، كسى است كه هر گونه ناراحتى را از من مىزدايد ؛ على ، شير خدا و شمشير از نيام كشيده حضرت إله است كه دشمنان او را از پاى درمىآورد . خداى تعالى دشمن او را به لعنت خود و لعنت كنندگان دچار فرمايد ! خداى تعالى و من از دشمن او