جامهء پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله را پوشيد و بجاى آن حضرت در بستر ايشان خوابيد كه مشركان از بيرون خانه در انتظار فرصت بودند تا بر پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله حمله كنند و آن حضرت را به شهادت رسانند . در اين هنگام كه على عليه السّلام بجاى پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله خوابيده بود ، « ابو بكر » كه گمان مىكرد پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله در جاى خويش آرميده است وارد شد . على عليه السّلام كه به اشتباه او متوجه شد ، فرمود : پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله به جانب « بئر ميمونه » رفته است ، آن حضرت را درياب . « ابو بكر » بسوى بئر ميمونه حركت كرد و همراه آن حضرت به غار داخل شد . كفّار قريش حضرت على عليه السّلام را به گونه پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله هدف سنگ قرار دادند و آن حضرت بدون اندك واهمهاى سر مبارك را در جامه پوشانيده و تا بامداد به همان حال بود . . . همگى اين حديث را در باب « آيه تطهير » در مجلد اول آوردهايم .
« حاكم » در [ مستدرك 3 / 4 ] مختصرى از اين حديث را نقل كرده است و « امام احمد » هم در [ مسند 1 / 330 ] و « محب طبرى » در [ الرياض النضرة 2 / 203 ] و در [ ذخائر ص 86 ] روايت كرده و مىگويد : همگى آن را « احمد » ، « حافظ ابو القاسم دمشقى » در « الموافقات » و در « الاربعين الطوال » و بخشى از آن را « نسائى » روايت نمودهاند و « متّقى » هم در [ كنز العمال 8 / 333 ] به اختصار و « هيثمى » در [ مجمع 9 / 119 ] و مختصرى از آن را « احمد » ، « طبرانى » هم در « الكبير » و « الاوسط » ، آوردهاند .
[ مستدرك حاكم 3 / 4 ] به سند خود ، از حضرت على بن الحسين عليهما السّلام روايت مىكند ، نخستين كسى كه در راه بدست آوردن خرسندى خدا از خود گذشتگى كامل نشان داد ، على بن ابيطالب عليه السّلام بود . و هنگامى كه بجاى آن حضرت آرميده بود اين ابيات را انشا كرد و مىگفت :
وقيت بنفسى خير من وطا الحصى
و من طاف بالبيت العتيق و بالحجر
رسول إله خاف ان يمكروا به
فنجّاه ذو الطول الا له من المكر