[ اسد الغابة ابن اثير 4 / 25 ] به سند خود ، از « ثعلبى » روايت مىكند در يكى از كتابها ديدم ، هنگامى كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله عازم هجرت به مدينه بود ، على بن ابيطالب عليه السّلام را به جانشينى خود در مكه برگزيد تا قرضهاى حضرتش را بپردازد و گروهائى كه از ديگران در اختيار آن حضرت بوده است ، به صاحبانش برگرداند و در شب غار ( ليلة المبيت ) به آن حضرت دستور داد تا برد حضرمى سبز رنگش را بپوشد و فرمود : اثر اين « برد » آنست كه نمىگذارد آسيبى به تو برسد . حضرت على عليه السّلام فرمان آن حضرت را اجابت كرد . در آن هنگام خداى تعالى خطاب به « جبرئيل » و « ميكائيل » عليهما السّلام ، فرمود : در ميان شما دو تن ، برادرى برقرار كردم و عمر يكى از شما دو تن را طولانىتر از ديگرى قرار دادم ، اينك كداميك از شما حاضريد به نفع ديگرى دست از عمر بشويد و خود را فداى ديگرى كند ؟ هر دو تن ، زندگى را بر مرگ ، ترجيح دادند . خداى تعالى خطاب به آنها فرمود : شگفت است كه چرا مانند على بن ابيطالب عليه السّلام نيستيد ، كه من ميان على و محمد صلَّى اللَّه عليه و آله ، برادرى برقرار كردم ؛ او حاضر شده زندگى خود را فداى زندگى محمد نمايد و اينك بجاى او خفته است . هم اكنون به زمين نزول كنيد و او را از شر دشمنان حفاظت كنيد . هر دو تن به زمين فرو آمدند ؛ « جبرئيل » در بالا سر حضرت على عليه السّلام ، و « ميكائيل » در پائين پاى آن حضرت قرار گرفتند . در اين هنگام ، « جبرئيل » فرياد زد : آفرين بر تو و خوشا به حال تو ! چه كسى مثل تو است كه اين گونه وفا و صفا داشته باشد كه خود را فداى حبيبش نمايد و در راه سلامتى او از جان خويش دست بردارد . آرى ، خداى تعالى به وجود تو ، بر فرشتگان مباهات مىنمايد . هنگامى كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله عازم مدينه بود ، خداى تعالى آيهء * ( وَمِنَ النَّاسِ . . . ) * را كه در شأن على عليه السّلام است ، در مسير مكه به مدينه ، بر پيغمبرش نازل كرد .
مؤلف گويد : « شبلنجى » اين حديث را در [ نور الابصار ص 77 ] بطور
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 161
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص١٦١