الله صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود :
« اللَّهمّ وال اللهمّ وال . . . » ( 1 ) ؛ « خدايا على عليه السّلام را دوست بدار » .
« ابن اثير » گفته است كه اين روايت را تنى چند از محدّثان ، از « انس » نقل كردهاند . از جمله آنها « حميد الطويل » ، « ابو الهندى » و « يغنم بن سالم » را مىتوان نام برد .
از آن جمله : « متّقى » در [ كنز العمال 6 / 406 ] از « عبد الله قشيرى » روايت مىكند كه « انس بن مالك » به من گفت : دربانى رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله را به عهده داشتم ، شنيدم مىفرمود : پروردگارا ! طعام بهشت را روزى ما گردان . طولى نكشيد مرغ بريان شدهاى در برابر حضرتش قرار گرفت ! فرمود : پروردگارا ! اكنون كه اين مرغ را روزى ما قرار دادى كسى را بفرست كه تو او را دوست مىدارى ، و او هم تو را دوست مىدارد ؛ كسى را بر سر اين سفره حاضر كن كه پيغمبرت را دوست مىدارد ، و پيغمبرت او را دوست مىدارد . « انس » گفته است : به دنبال آنچه كه شنيدم از خانه بيرون رفتم . على عليه السّلام را در كنار در خانه مشاهده كردم . از من اجازه خواست تا بحضور مبارك رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شرفياب شود ، به او اجازه ندادم ! بازگشتم و شنيدم كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله باز همان درخواست را دارد . از خانه بيرون رفتم و اين بار هم على عليه السّلام را در كنار در خانه ديدم . باز هم از من اجازه ملاقات با پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله را خواست و من اجازه ندادم . بار سوّم ، على عليه السّلام بدون آنكه اجازه ملاقات بخواهد ، با كمال بىاعتنائى به من ، وارد خانه شد . رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله از وى پرسيد : علت تأخير چه بود ؟ در پاسخ گفت : يا رسول الله ! علت آن بود كه « انس » مانع مىشد و اجازه ملاقات نمىداد ! رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله پرسيد : اى انس ! چرا اجازه نمىدادى ؟ گفتم : يا رسول الله ! هنگامى كه دعاى شما را شنيدم ، دوست مىداشتم كه مردى از بستگانم به در خانه بيايد و او را بحضور شما معرّفى كنم تا با شما در
هامش
( 1 ) در « اسد الغابة » در دو موضع كه به نقل روايت پرداخته است ، كلمه « وال » بدون « ياء » آورده شده است و در بعضى از روايات « اللهم والى » با « ياء » مشدّد ، ذكر شده و ممكن است صحيح باشد . ( مؤلف )