مىشويد . عرض حوض كوثر مساوى با فاصلهء ميان صنعاء و بصرى است و در كنار آن به عدد ستارهها ، قدحهائى از نقره هست . پس ببينيد كه چگونه با دو ثقل كدامند ؟ در پاسخ فرمود : كتاب خدا كه جانبى از آن در دست خداست و جانب ديگر آن در دست شماست . آرى قرآن را دستاويز خود سازيد تا به گمراهى دچار نشويد . و ديگر عشيرت من است . و خداى كه مهربان و آگاه از حال همگان است ، به من گفته كه اين دو يادگار پيوند ناگسستنى دارند و همواره پا به پاى يكديگر دوران دنيا را مىگذارنند تا در رستاخيز كنار حوض كوثر به ديدار من نائل آيند ؛ و من هم اين يگانگى را براى آنها از خداى بخشنده درخواست كردهام ! پس بر آنها پيشى نگيريد كه نابود مىگرديد و از آموزش دادن به آنها خوددارى كنيد ، چرا كه آنان از شما داناترند . آنگاه دست على عليه السّلام را گرفت و فرمود : كسى كه من از جان او به خود او ، سزاوارترم ، على عليه السّلام هم از جان او به خود او شايستهتر است . بار پروردگارا ! دوست او را دوست بدار و دشمن او را دشمن بدار .
مؤلف گويد : « متّقى » همين حديث را در [ كنز العمّال 1 / 48 ] ياد كرده است و بجاى « عشيرتى » ، « عترتى » آورده و گفته است كه « طبرانى » در « الكبير » از طريق « ابو طفيل » از « زيد بن ارقم » روايت كرده است .
[ همان كتاب 9 / 163 ] از « ابو هريره » نقل كرده است كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : دو يادگار از خود در ميان شما پايدار مىدارم و مىدانم كه هرگاه از خواستهء آنها جانبدارى كنيد ، براى هميشه از گمراهى رهائى يافتهايد آن دو عبارتند از :
يكى كتاب خدا و ديگر بستگان من و هرگز از يكديگر جدا نمىشوند تا كنار حوض كوثر مرا دريابند . « بزّاز » اين حديث را روايت كرده است .
[ الصواعق المحرقة ابن حجر ص 75 ] در روايتى آمده است كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله در بيمارى مرگش خطاب به مردم فرمود : اى مردم ! طولى نمىكشد كه با
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 253
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٢٥٣