« ناقهاى » كه مردمش آن را پى كردند سوار مىشود . « عباس » پرسيد : سومى كيست ؟
در پاسخ گفت : عمويم ، « حمزة بن عبد المطلب » كه شير خدا و رسول خداست و همچنين سيد شهداست كه بر ناقهء من سوار مىشود . « عباس » پرسيد : چهارمين شخصى كه بر مركب سوار مىشود كيست ؟ فرمود : برادرم على است كه بر ناقهاى از ناقههاى بهشت سوار مىشود ؛ آن ناقه شترى است كه دهانهء آن از گوهر گران بهاست و بر روى آن ناقه جهازى از ياقوت سرخ افكنده شده است . قضيب آن از گوهر سپيد است و تاجى از نور بر سر دارد كه داراى هفتاد ركن است و در هر ركنى از آن ياقوت سرخ فامى است كه براى سوارهء تند سير مىدرخشد و بر اندام او دو حلهء سبز رنگ پوشيده شده است او لواء حمد را در دست دارد و ندا مىكند :
« اشهد ان لا إله الَّا اللَّه و انّ محمّدا رسول الله » مردم محشر كه او را با چنان جلال و عظمت مشاهده مىكنند ، گويند كه اين شخص ، يا پيغمبر مرسل است و يا فرشتهء مقرّب ؛ در پاسخ آنها منادى از باطن عرش فرياد مىزند كه اين شخص ، فرشتهء مقرب و پيغمبر مرسل و حامل عرش نيست ، بلكه اين بزرگوار ، على بن ابيطالب عليه السّلام وصىّ رسول پروردگار جهانيان ، امام متّقيان و پيشواى رو سفيدان است ! در اين رابطه بخشى از روايات رسيده است كه مناسب است آنها را در پايان اين باب متذكر شويم .
از آن جمله : « ابو نعيم » در [ حلية 1 / 68 ] به سند خود ، از « ابن عباس » روايت كرده است كه در يكى از اوقات ، گفتگوئى با برخى از مسلمانان درباره اينكه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله هفتاد گونه پيمان با على عليه السّلام استوار كرده است كه با هيچيك از صحابه آنها را استوار ننموده است ، داشتيم .
مؤلف گويد : اين روايت را « ابن حجر » در [ التهذيب 1 / 97 ] آورده است و اظهار مىدارد كه اين روايت را « طبرانى » در « معجم » ايراد كرده است و « مناوى »
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 226
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٢٢٦