مىكنند ، فرمان خدا اين است كه با آنها پيكار شود و كسى كه تاب مقاتله با آنها را ندارد با زبان با آنها پيكار كند و كسى كه نمىتواند با زبان با آنها بجنگد ، در دل از آنها اظهار بيزارى نمايد و جز اين روش ، دستور ديگرى نيست .
« متقى » گويد : « طبرانى » ، « ابن مردويه » و « ابو نعيم » اين حديث را روايت كردهاند .
[ هيثمى در مجمع 7 / 17 ] از « عمّار ياسر » روايت كرده است كه على عليه السّلام در نماز مستحبى و در حال ركوع بود كه در اين حال ، بينوائى وارد مسجد شد .
حضرت على عليه السّلام انگشترى را از انگشت بيرون آورد و به او اعطا فرمود . بينوا حضور مبارك رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله رسيد جريان بخشش حضرت على عليه السّلام را به عرض رسانيد . در اين هنگام ، آيهء * ( إِنَّما وَلِيُّكُمُ الله ) * نازل شد . پس از آن كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله آيه را تلاوت كرد . فرمود :
« من كنت مولاه فعلى مولاه اللَّهم وال من والاه و عاد من عاداه » « هيثمى » گفته است كه « طبرانى » در « الاوسط » اين روايت را نقل كرده است .
مؤلف گويد : « سيوطى » هم اين روايت را در « الدر المنثور » در تفسير آيه * ( إِنَّما وَلِيُّكُمُ الله ) * نقل كرده و اضافه نموده است كه « طبرانى » در « الاوسط » و « ابن مردويه » از « عمار ياسر » روايت كردهاند .
[ ذخائر العقبى محبّ طبرى ص 88 ] چند تا از آياتى كه در شأن على عليه السّلام نازل شده است ، آورده - تا آنجا كه گفته - از جمله آنها آيه * ( إِنَّما وَلِيُّكُمُ الله ) * است كه در شأن على عليه السّلام نازل گرديده و « واحدى » هم آن را نقل كرده است .
[ همان كتاب ، ص 102 ] از « عبد الله بن سلام » نقل كرده است كه « بلال » اذان ظهر را اعلام كرد . مردم براى اقامهء نماز برخاستند . برخى در حال ركوع بودند و جمعى در حال سجود ؛ در آن حال ، بينوائى وارد شد و تقاضاى كمك از اهل مسجد نمود . على عليه السّلام كه در حال ركوع بود ، انگشترى خود را به او اعطا
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 199
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص١٩٩