باب چهل و چهارم استدلال به حديث غدير براى خلافت بلافصل حضرت على عليه السّلام پس از رحلت رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله
مؤلف گويد : حديث غدير - كه بخشى از طرق آن را در باب پيشين ، كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله در ضمن ابلاغ « من كنت مولاه فعلىّ مولاه » بيان فرموده بود ، آورديم - از قوىترين دليلهاى شيعه و آشكارترين آنهاست بر خلاف امير المؤمنين على عليه السّلام و پايگاه امامت بلافصل آن حضرت . و استدلال به حديث مزبور ، متضمن دو امر « سند » و « دلالت » است . حديث مزبور از نظر سند ، در عاليترين مرتبهء صحت و قوت است ؛ به دليل آنكه حديث ، متواتر و همگانى است و بزرگان و سرشناسان صحابه آن را روايت كردهاند . از جمله حضرت على عليه السّلام ، « عمّار » ، « عمر » ، « سعد » ، « طلحه » ، « زيد بن ارقم » ، « براء بن عازب » ، « ابو ايوب » ، « بريدة اسلمى » ، « ابو سعيد خدرى » ، « ابو هريره » ، « انس بن مالك » ، « حذيفة بن اسيد » ، « جابر بن عبد الله » ، « جابر بن سمرة » ، « ابن عباس » ، « ابن عمر » ، « عامر بن ليلا » ، « حبشى بن جنادة » ، « جرير بجلى » ، « قيس بن ثابت » ، « سهل بن حنيف » ،