باب چهل و سوم نزول عذاب بر « حارث بن نعمان » به جهت انكار نصب على عليه السّلام به مقام ولايت در روز غدير خم
[ نور الابصار شبلنجى ص 71 ] « امام اسحاق ثعلبى » در تفسير خود آورده است : شخصى با « سفيان بن عيينه » ملاقات كرد و از وى پرسيد : آيه شريفه * ( سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ ) * در شأن چه كسى نازل شده است ؟ « سفيان » گفت : از مسألهاى مىپرسى كه پيش از تو كس ديگرى اين سؤال را از من نكرده است ! سپس گفت : پدرم از « جعفر بن محمد » از آباى گراميش عليهم السّلام روايت كرده است كه در روز غدير خم ، پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله مردم را بحضور خود طلبيد و همگان گرد آن حضرت ، اجتماع كردند . آنگاه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله دست حضرت على عليه السّلام را گرفت و فرمود : « من كنت مولاه فعلىّ مولاه » مقام ، موقعيت و مولويت حضرت على عليه السّلام شهرت يافت و به شهرها رسيد و مردم از موقعيت حضرت على عليه السّلام آگاه شدند . در اين هنگام بود كه « حارث بن نعمان فهرى » از انتصاب حضرت على عليه السّلام براى مقام مولويت اطلاع يافت ، بلافاصله بر ناقهء خود سوار شد و بحضور پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله