[ فخر رازى در تفسير كبير ] در سوره مائده ذيل آيهء * ( يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ ) * ( سوره مائده ، آيه 67 ) بطورى كه پيش از اين در باب سابق آمده است ، اظهار داشته است : وجه دهم از وجوه نزول آيهء شريفه ، اينست كه آيهء شريفه در فضيلت على بن ابيطالب عليه السّلام نازل شده است و به دنبال نزول آيه شريفه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله دست على عليه السّلام را گرفت و فرمود : « كسى كه من مولاى او مىباشم ، على مولاى اوست . پروردگارا ! دوست او را دوست و دشمن او را دشمن بدار » . در اين هنگام « عمر » با وى ملاقات كرد و گفت : گواراى تو باد ! كه مولاى من و مولاى همه زنان و مردان مؤمن شدى .
[ تاريخ بغداد خطيب بغدادى 8 / 290 ] به سند خود ، و بطورى كه در باب پيش ، از « ابو هريره » نقل كرديم كه گفت : كسى كه در روز هيجدهم ذيحجه روزه بگيرد ، ثواب شصت ماه روزه در نامهء عمل او ثبت مىشود ! و آن روز مصادف با روز غدير خم است و همان روزى است كه پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله دست على بن ابيطالب عليه السّلام را گرفت و فرمود : آيا من ولىّ مؤمنان نيستم ؟ گفتند : آرى ، يا رسول الله ! ولىّ مؤمنان هستيد . فرمود : كسى كه من ولىّ اويم ، على ولىّ اوست . « عمر بن خطَّاب » به على عليه السّلام گفت : خيلى تبريك عرض مىكنم ، اى پسر ابو طالب ! كه امروز مولاى من و مولاى همهء مسلمانان شدى . همان روز خداى تعالى آيه شريفهء * ( الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ ) * را نازل فرمود ( تا آخر حديث ) .
مؤلف گويد : مثل اين حديث را به طريق ديگر هم روايت كرده است .
[ فيض القدير 6 / 217 ] در شرح آن آمده است : هنگامى كه « ابو بكر » و « عمر » از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شنيدند كه فرمود : « من كنت مولاه فعلىّ مولاه » - بنا به روايت « دار قطنى » از « سعد » بن ابى وقّاص » - هر دو تن گفتند : اى پسر ابو طالب ! مولاى همه مردان و زنان مؤمن هستى .
مؤلف گويد : اين روايت را « ابن حجر » در [ صواعق ص 26 ] روايت كرده
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 136
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص١٣٦