و سلّم آمدند ، و گفتند كه تو اين قرآن از بر خويش همى خوانى و همى گواى . و يك ديگر را همى گفتند كه محمّد دروغ همى گويد كه من پيغامبر خدايم ، و اين قرآن از بر خويش همى گويد . بيا اى « 1 » تا بمدينه رويم كه آنجايگاه جهودانند بحصارها اندر ، و از ايشان مسئلهها اندر خواهيم ، و محمّد را بدان مسئلهها بشكنيم ، و حجّتها ازو در خواهيم ، و او جواب آن نداند ، و بدان اندر ماند ، و ما ازو برهيم .
پس ابو جهل بن هشام و وليد بن المغيره هر دو برخاستند و بدين كار بمدينه رفتند ، و پيش آن « 2 » جهودان خيبر و بنى قريظه و وادى القرى و فدك رفتند ، و ايشان آن جهودان بودند كه از بيت المقدّس گريخته بودند از دست بخت النصر ، و بمدينه آمده بودند ، و گرداگرد مدينه حصارها كرده بودند ، و اندران حصارها نشسته و خداوندان توريت بودند .
پس ايشان هر دو « 3 » بيامدند و اين جهودان را گرد كردند ، و ايشان را گفتند كه بدانيد كه از ميان ما مردى برخاسته است نام او محمّد ، و دعوى پيغامبرى مىكند و مىگويد كه من پيغامبر خدايم ، و چيزها همى برخواند و مىگويد كه اين سخن خدايست ، و ما نمىدانيم كه او راست همى گويد يا دروغ ، و ما را از آسمان هيچ كتاب نيست و شما اهل توريت اى ، و توريت بموسى بن عمران آمده است . « 4 » اكنون ما آمدهايم تا شما مسئلهايى كه از آن مشكلتر نيست بتورات اندر باز گزينيد ، و بيرون آوريد ، تا ما از وى بپرسيم . تا اگر جواب آن تواند داد و از عهدهء آن مسئلهها بيرون آيد ، ما بدانيم كه او راست گوى است ، و اگر جواب آن نتواند داد دانيم كه دروغ زن است و آن همه از بر خود مىگويد .
هامش
( 1 ) بيائيد . ( صو )
( 2 ) آن مهتران . ( صو )
( 3 ) دو تن . ( صو )
( 4 ) و شما را كتاب است توريت موسى بن عمران و از آسمان آمدست . ( صو )