و بگستراند بخشايش او ، و اوست دوست ستوده
29 - و از نشانهاى اوست آفرينش آسمانها و زمين و آنچه بپراكند اندران از جمندگان ؛ و او برگرد آوردن ايشان - چون خواهد - تواناست
30 - و آنچه برسد بشما از مصيبتى آنك ساخته بود « 1 » دستهاى شما ، و اندر گذارد از بسيارى
31 - و نيستيد از شما سست كنندگان « 2 » اندر زمين ، و نيست شما را از فرود خداى عزّ و جلّ از دوستى و نه يارى دهى « 3 »
32 - و از نشانهاى اوست روندگان « 4 » اندر درياها چون كوهها
33 - اگر خواهد بنشاند باد پس گردند ايستادگان بر پشتهاى او ، « 5 » كه اندران نشانهاست هر صبر كنندهاى را و بسيار سپاس را
34 - يا هلاك كنند ايشان را بدانچه ساختند ، و اندر گذارد از بسيارى
35 - و بدانند آن كسها كه پيكار مىكنند اندر نشانهاى ما نيست ايشان را هيچ گزيرى « 6 »
36 - و آنچه بداديم شما را از چيزى متاع « 7 » زندگانى اين جهان ، و آنچه هست نزديك خداى عزّ و جلّ بهتر و باقى تر مر آن كسها را كه بگرويدند و بر خداوند ايشان توكّل كردند « 8 »
هامش
( 1 ) برسد بشما از كار اندهگين بدانست كه بكرد . ( صو )
( 2 ) و نتوانيد شما سست كردن ، يعنى جستن و گريختن . ( صو )
( 3 ) بجز خداى هيچ نگاه دارى و نه يارى .
( صو )
( 4 ) كشتيهاى رونده است . ( صو )
( 5 ) اگر بخواهد بياراماند باد را تا همه روز بباشند ايستادگان بر پشت وى . ( صو )
( 6 ) و بداند آن كسها را كه پيكار كردند اندر نشانهاى ما نيست ايشان را هيچ رستن . ( صو )
( 7 ) برخوردارى . ( صو )
( 8 ) و پاى دارتر مر آن كسها را كه بگرويدند و بر خداوند خويش مانند كارها . ( صو )