داد و نگونسار كرد ، و جمله آب سياه برآمد ، و ديگر روز آن شهرها را جمله پر آب سياه ديدند ، و هيچ خلق را اندر آن جايگاه نديدند ، و هنوز مردمان كه بدان جايگاه برسند آن آب سياه بينند اندر آن جا ايستاده .
و اين قصّهء لوط عليه السّلم و موتفكات بتمامى در سورة الحجرات گفته آمده است . و اين جايگاه اين قدر از بهر هلاك شدن ايشان گفته آمد كه خداى عزّ و جلّ بدين سورة اندر ياد كرده است تا فرو گذاشته نيايد . و السّلم .
هلاك شدن فرعون و قوم او
اما فرعون و قومش را به دريا غرقه كرد ، و موسى عليه السّلم و قوم بنى اسرايل را از آن دريا بگذرانيد ، و ايشان را راه داد . و چون فرعون و قبطيان از دنبالهء موسى و بنى اسرايل اندر دريا رفتند و ايشان از دريا بدر رفته بودند ، دريا فراهم آمد و فرعون و قبطيان جمله غرقه شدند و هلاك گشتند .
و چون آب بفرعون رسيد و دانست كه غرقه خواهد شد گفت :
آمَنْتُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُوا إِسْرائِيلَ وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ
. « 1 » پس جبريل عليه السّلم چون اين سخن از وى بشنيد گفت مبادا كه حق تعالى توبهء او بپذيرد ، با آن چندان جفاها كه او كرده بود . پس سبك پارهاى از آن لوش دريا برداشت و اندر دهان او انداخت تا نيز كلمتى نتواند گفت و گفت « 2 » :
آلْآنَ وَ قَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَ كُنْتَ
هامش
( 1 ) يونس 90
( 2 ) سبك لختى گل دريا برداشت و بگلوى فرعون فرو آكند ، و گفت . ( صو )