كس را اين فضل نبوده است .
و چنين گويند كه روزى جبريل عليه السّلم اندر پيش « 1 » پيغامبر صلّى اللَّه عليه و سلّم آمد ، و فضيلتهاى عمر رضى اللَّه عنه مىگفت بسيار ، تا برخى از روز بشد ، و پيغامبر صلّى اللَّه عليه ابو بكر را دوستتر داشتى و خواست « 2 » كه جبريل عليه السّلم از فضيلت ابو بكر نيز چيزى بگويد ، و گفت كه يا جبريل از فضيلت عمر فراوان گفتى از فضيلت ابو بكر نيز « 3 » چيزى بگوى . پس جبريل عليه السّلم گفت كه يا رسول اللَّه عمر با اين همه فضيلت كه گفتم و بيشتر ازين ، يك نيكى است از نيكيهاى ابو بكر . رضى اللَّه عنهم اجمعين .
بازگشتيم به قرآن . و السّلم .
هامش
( 1 ) كه پيغامبر گفت عليه السلم هر كه سنتى نيكو بنهد او را از آن سنت نهادن مزد باشد ، و هر كه آن را به كار دارد هم چنان او را ثواب باشد . پس [ ايمان ] آوردن به پيغامبر ما صلّى اللَّه عليه و سلم سنتى بود كه ابو بكر نهاد . پس ابو بكر را رضى اللَّه عنه او را ثوابى و جزائى حاصل شد . پس ايمان همه خلق برين حكم بر ايمان ابو بكر برابر باشد و ايمان او تنها افزون بود و اين فضلى است بر حكم پيغامبر صلّى اللَّه عليه و سلم كه هيچ كس را اين فضل نبوده است . و چنين گويند روزى جبرئيل عليه السلم نزديك . ( صو )
( 2 ) دوست داشتى ، خواستى . ( صو )
( 3 ) گفت يا جبريل از فضل ابو بكر نيز . ( صو )