و در سورهء يونس آيه پنجاه و چهارم ميفرمايد
وَ يَسْتَنْبِئُونَكَ أَ حَقٌّ هُوَ قُلْ إِي وَ رَبِّي إِنَّهُ لَحَقٌّ ،
استنباء و استخبار ميكنند از حقانيت قرآن و نبوت كه حق و واقع است بگو سوگند بآفرينندهء خود كه همانا او حق و صوابست ، و ( در سورهء يوسف آيه چهل و ششم ) فرموده
يُوسُفُ أَيُّهَا الصِّدِّيقُ أَفْتِنا فِي سَبْعِ بَقَراتٍ سِمانٍ .
اى يوسف راستگو فتوى ده ما را درباره هفت گاو فربه .
و در باب تحذير از فتواى نابجا ( در سورهء نحل آيه صد و هفدهم ) فرموده
وَ لا تَقُولُوا لِما تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هذا حَلالٌ وَ هذا حَرامٌ لِتَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ
نگوئيد موضوعاتى را كه زبانهاى شما دروغى براى شما توصيف مىكند اين حلال است و اين حرام تا در نتيجه به خدا دروغ بنديد .
و ( در سورهء بقره آيه صد و شصت و چهارم ) فرموده
وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ
شيطان واميدارد شما را كه آنچه را نميدانيد بگوئيد ، و ( در سورهء يونس آيه شصتم ) فرموده
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ ما أَنْزَلَ اللَّهُ لَكُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَراماً وَ حَلالًا قُلْ آللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللَّهِ تَفْتَرُونَ
بگو رزقى را كه خداى متعال براى شما نازل فرموده چگونه او را حرام و حلال قرار مىدهيد ، خدا چنين دستورى فرموده يا بر او افترا ميزنيد .
با يك دقت مختصرى كه در اين آيه غور كنى موضوع را به سادگى بدست آورده كه خدا مستند حكم را به دو بخش توزيع فرموده قسمتى كه : دستور از مبدء فياض رسيده و بخشى كه اجازه نداده ، در قسمت اخير هرگاه بدون دستور او حكم نمائى بر حضرت او افترازدهء .
باز در باب آيهء كه خدا به حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله و سلّم كه بهترين بندگان