أول بناء أو از صفويه شده ، من بعد خراب شده . گويند : نانوائى از دست فراشهاى
حاكم گريخته در اين تكيه آمده واين تكيه مخروبه بوده ، با خود نيت مى كند كه
اگر اين مرد بزرگوار وصاحب مقامات است فراشهاى حاكم مرا نمى بينند ، تعمير
اين گنبد واين جا را مى كنم بعد فراشهاى حاكم آمده توى همانجا گشته وأو را
نديدند ، بعد آن مرد نانوا تعمير آنجا نموده ورفع خرابى آنجا كرده .
وفات أو در هزار وصد وشانزده ( 1116 ) .
وآن بزرگوار جد سادات پاى قلعه كه از أكابر أصفهان هستند وجمعى از آنها از
فضلا وأهل علم وتوليت مدرسهء چهار باغ در دست بعضي از ايشان است واين
سلسله با سلسلهء امام جمعه أصفهان ، وبا سلسلهء امام جمعهء طهران از يك
طائفه اند .
گويند مير عماد ، ومير حسن جد ايشان از مدينه آمدند در أصفهان ودر
جورت وخاتون آباد منزل كردند كه همانجا فوت شده ودر دامنهء كوه جورت
مدفونند وبه زيارة ايشان هم مى روند واين سلسلههاى جليله به ملاحظهء بودن
أجداد آنها در خاتون آباد ، خاتون آبادي معروف شده . ودر اين تكيه از اجلاء
أولاد آن مرحوم واين سلسلهء جليله جمعى مدفونند .
از آنجا پائين مى آيى في الجملة عمارت وباغ فاصله است ، مى رسد به قبرستان
كوچكى در توى قبرستان كوچك قبر عبد المجيد درويش ، خوش نويس معروف
در خط شكسته پهلوى .
در شرح حالات مير أبو القاسم فندرسكى
راه كه مى روى رو به تكيه در أواسط قبرستان است از آنجا مى رود تكيهء مير كه
قبر مرحوم ميرزا أبو القاسم فندرسكى كه از جملهء بزرگان حكما وعرفا است ، در
آنجا است وصاحب اين قصيدهء معروفه است :
تذكرة القبور ( فارسي ) — صفحة 58
مساهمون: الشيخ عبد الكريم گزي
ص٥٨