ويا دوست ناراحت گردد .
گاهى كه خلل به كار من يابد راه * كوشم كه نگردد از آن آگاه
ترسم كه از آن دشمن من شاد شود * يا دوست ملالتي بيابد ناگاه
سخاوت داشته باش 155 - آنگاه كه دنيا به تو روى آورد تو هم در راه خدا به دوست ودشمن ببخش ، زيرا دنيا تغييرپذير است .
156 - ( اگر نبخشى ، ) نه سخاوت به هنگام اقبال دنيا ، مال تو را نابود مىكند ونه آنگاه كه در مسير رفتن است بخل آن را حفظ مىنمايد .
اى يافته از فيض الهى صد خير * بايد كه رسد فيض تو پيوسته به غير
از فقر مترس رو به درويشان كن * كه اين است طريق أهل معنى در سير
پوشاننده عيوب 157 - ثروت زياد ، عيب را مىپوشاند در نتيجة آنگاه كه ثروتمند دروغ مىگويد ، دروغش قبول مىشود .
158 - بيچارگى به عقل شخص ضربه مىزند وخويشاوندان فقير فردى را كه عاقل است ، نادان مىشمارند .
هركس كه شود مال جهان را صاحب * گويند كه صادق است وباشد كاذب
معروف به ابلهى است داناى فقير * با آنكه بود بر همه اقران غالب