تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — صفحة 44

مساهمون:

ص٤٤
64 - پس از مرگ محمّد صلّى اللّه عليه وآله ظلمت ما را فراگرفت ، روز ما آن قدر تاريك شد كه از شب ظلمانى تاريكتر گرديد .
از موت نبي بر دل ما نيش آمد * صد تير بلا بر جگر ريش آمد آفاق جهان بچشم ما تاريك است * اين روز سياه از كجا پيش آمد
65 - آي بهترين وجودي كه اعضا وجوارح احاطه‌ات كرده ! آي بهترين مرده‌اى كه خاك وگل در آغوشت گرفته ! 66 - گويا پس از تو أمور مردم همانند آن كشتى شده كه در ميان طوفان دريا گرفتار آمده است .
اى اشرف خلق وأكمل جنس بشر * روزى كه شدى به موت غائب ز نظر شد كار كسان نظير چيزى كه نهند * در كشتى وموج سازدش زير وزبر
67 - فضاى زمين با آن همه وسيعى براثر درگذشت رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله واعلام خبر مرگ آن حضرت براي مردم تنگ گرديد . 68 - زيرا مصيبت بزرگى به مسلمانان وارد آمد ، گويا شكافى در سنگ سخت پديدار گرديده كه قابل اصلاح نيست .
چون كرد نبي به باغ جنت آهنگ * بر أهل وفا روى زمين آمد تنگ اين تازه جراحت كه نيابد درمان * مانند شكافى است كه باشد در سنگ
69 - مردم مصيبت درگذشت محمّد صلّى اللّه عليه وآله را هيچگاه كوچك نمىشمارند واستخوانى كه از مردم شكست قابل درمان نيست . 70 - درعين اينكه موقع هر نمازى بلال نام محمّد صلّى اللّه عليه وآله را مىبرد وهميشه نام