هرجا كه زند ماه جمالت خرگاه * در خاك كند جلوهگرى چهره تخت
1443 - اى كسى كه مىبخشى وعطايت را كامل مىگردانى وآن را گوارا مىسازى واي كسى كه براي پناهگاه كافى هستى وخودكفائى را بحد أعلى مىرسانى واز لطف بزرگت نعمتها را بحد كمال مىكشانى .
اى فيض تو در أنفس وآفاق تمام * احسان تو بىشمار وانعام تو عام
تا ريختهاى شراب توفيق به جام * عالم همه از فيض تو باشند به كأم
1444 - اى پناهگاه ضعيف ! اى تكيهگاه غمديده ! چقدر محبت دارى . نسبت بما لطف ومهربانى مىنمائى از وضع ما آگاه وبه همه بخشش مىكنى .
اى عرش مجيد كمترين پايه تو * شاهان جهان تمام در سايه تو
چون روى تو جلوه كرد ديدم روشن * از رحمت خاصّ وعام پيرايه تو
1445 - اى كسى كه هر جاندارى را با حكم برحق نابود مىسازى واي كسى كه نابودى را بر تمام جهان در نظر گرفتهاى وپرهيز از مرگ ونيستى سودى ندارد .
اى بيخته بر وجود ما خاك عدم * بر چهره ما كشيده از مرگ رقم
در شام اجل مبين سيهروئى ما * طي كن به كرم نامه ما را آن دم
1446 - اى خدا تو مرا مىبينى ومن تو را نمىبينم ، پروردگارى غير تو ندارم .
مرا بسوى راهنمائى خود بكشان وبا توفيق خود كه مرا حفظ مىكند نگاهم بدار وبه