كثيف يا لطيف از او متولّد شود و لم يولد يعنى او از چيزى متولّد و خارج نشده همانطور كه اشيا كثيف از عناصر خودشان خارج مىشوند ، مانند هر چيزى از چيز ديگر و چهارپا از چهارپا ، گياه از زمين و آب از چشمهها ، ميوه از درختها .
و همچنين مثل اشياى لطيف نيست كه از مراكز خودشان خارج مىشود ، مانند ديدن از چشم ، شنيدن از گوش ، بوييدن از بينى ، چشيدن از دهن ، كلام از زبان ، معرفت و تميز از قلب و مانند آتش از سنگ ، نه هيچ يك از اين موارد نيست .
بلكه او اللّه الصّمد است كه نه از چيزى است و نه در چيزى و نه بر چيزى ، مبدأ اشيا و خالق اشياست و اشيا را با قدرتش انشا مىكند .
و آنچه كه براى فنا خلق شده با خواست خدا متلاشى مىشود و آنچه كه براى بقا خلق شده با علم او باقى مىماند .
پس اين است اللّه الصّمد كه نه مىزايد و نه زاييده شده از ديگرى است ، عالم غيب و شهادت است و بزرگ و متعالى است و لم يكن له كفوا أحد .
از امام صادق عليه السّلام آمده است : وفدى از فلسطين بر امام باقر عليه السّلام وارد شد و از او دربارهى مسائلى پرسيدند ، آن حضرت جواب آنان را گفت ، سپس از « صمد » سؤال كردند ، در تفسير آن فرمود : « الصّمد » داراى پنج حرف است .
پس الف دليل بر انيّت اوست و آن قول خداى تعالى ،
« شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ »
و اين تنبيه و اشاره به چيزى است كه از درك حواسّ غايب است و لام دليل بر الهيّت اوست به اينكه او « اللّه » است .